Хатарҳои табиӣ ва ҷиноятҳо дар Тоҷикистон чораҳои эҳтиётӣ ва мақомоти гуногунро талаб мекунанд. Кумитаи ҳолатҳои фавқулода ва мудофиаи гражданӣ огоҳӣ, амалиёти наҷот, эвакуатсия ва барқарорсозии пас аз офатҳоро ҳамоҳанг мекунад. Фаъолияти он махсусан дар минтақаҳои кӯҳӣ ва ҳангоми ҳодисаҳое чун заминларза, обхезӣ, сел, ярч, тарма, фурӯпошии санг, барфи зиёд, гармии шадид, хушксолӣ ва сарозер шудани пирях ё кӯли кӯҳӣ аҳамият дорад. Ҳангоми осеб дидани роҳҳо, пулҳо ё ағбаҳои кӯҳӣ дастрасӣ метавонад зуд тағйир ёбад. Хавфҳои ҷиноятӣ дуздӣ, қаллобӣ, вайрон кардани тартиботи ҷамъиятӣ, зӯроварӣ, ҷиноятҳои марбут ба маводи мухаддир, харидуфурӯши одамон ва қаллобии интернетиро дар бар мегиранд. Вазорати корҳои дохилӣ, шуъбаҳои маҳаллии ВКД, Прокуратура ва судҳо дар гузориш додан, тафтишот ва таъқиби ҷиноятӣ нақшҳои гуногун доранд. Рақамҳои сабтшудаи ҷиноятҳо парвандаҳои баррасишудаи мақомотро нишон медиҳанд, аммо ҳар ҳодиса ё таҷрибаи ҳар як ҷабрдидаро дар бар намегиранд. Хавфи амалӣ аз маҳал, фасл, релеф, шароити маҳаллӣ ва фаъолият вобаста аст. Душанбе метавонад аз минтақаҳои дурдасти ВМКБ бо нигарониҳои гуногун рӯ ба рӯ шавад; Хатлон, Суғд ва ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ низ хавф ва шароити дастрасии хоси худро доранд. Огоҳии расмии ҷориро санҷед, нақшаи алоқа ва сафарро дар минтақаҳои кӯҳӣ тағйирпазир нигоҳ доред, ҳуҷҷатҳо ва маълумоти пардохтиро ҳифз кунед ва ҳодисаро ба мақомоти маҳаллии дахлдор хабар диҳед.
Бехатарӣ дар Тоҷикистон
Бехатарӣ дар Тоҷикистон ҳам хатарҳои табиӣ ва ҳам хавфҳои ҷиноятиро дар бар мегирад. Заминларза, обхезӣ, сел, ярч, тарма, хушксолӣ ва дигар ҳодисаҳои кӯҳистон метавонанд ба дастрасӣ ва зиндагии ҳаррӯза таъсир расонанд; дуздӣ, қаллобӣ, зӯроварӣ, ҷиноятҳои марбут ба маводи мухаддир ва қаллобии интернетӣ низ нигарониҳои амниятӣ ба вуҷуд меоранд. Шароити Душанбе, Хатлон, Суғд, ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ ва ВМКБ фарқ мекунад.
Tip
Банақшагирии бехатариро дар Тоҷикистон ҳамчун ду санҷиши алоҳида баррасӣ кунед: дучоршавӣ ба хатарҳои табиӣ ва дучоршавӣ ба ҷиноят. Ба фасл, релеф, дастрасии минтақавӣ ва огоҳии расмии ҷорӣ диққати махсус диҳед; баъд ҳуҷҷатҳо, маълумоти пардохт ва имконоти алоқаро ҳифз кунед. Нақшаҳоро тағйирпазир нигоҳ доред, зеро офат метавонад дастрасиро ҳатто дар ҳолати паст будани хавфи бевоситаи ҷиноятӣ халалдор кунад.