Prawo karne na Słowacji

Prawo karne na Słowacji opiera się na przepisach określających przestępstwa, odpowiedzialność, możliwe kary i postępowanie karne. Główne słowackie określenia to Trestný zákon — kodeks karny — oraz Trestný poriadok — kodeks postępowania karnego. Trestný čin oznacza przestępstwo. Priestupok to na ogół mniej poważne wykroczenie rozpatrywane poza systemem sądów karnych, często w postępowaniu administracyjnym. Policja prowadzi dochodzenie w sprawie podejrzeń popełnienia przestępstwa, prokurátor, czyli prokurator, nadzoruje postępowanie i kieruje sprawę dalej, a sądy rozstrzygają o winie i jej konsekwencjach. Organy te pełnią różne funkcje i muszą przestrzegać formalnych procedur. W miarę rozwoju sprawy dana osoba może być określana jako podejrzany, obvinený, czyli osoba formalnie oskarżona, albo obžalovaný, czyli oskarżony, wobec którego wniesiono akt oskarżenia do sądu. Każdą osobę uważa się za niewinną, dopóki jej wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu. Do ważnych praw należą prawo do poznania zarzutu, prawo do milczenia, konsultacji z obhajca, czyli obrońcą, oraz kwestionowania bezprawnych działań. Gdy dana osoba nie rozumie postępowania, może jej przysługiwać pomoc językowa. Pokrzywdzony, często określany jako poškodený, może zgłosić przestępstwo, przedstawić dowody, uzyskać informacje i dochodzić odszkodowania w ramach właściwej procedury. W pierwszej kolejności należy zadbać o bezpieczeństwo osobiste i potrzeby medyczne. Sprawa może obejmować zgłoszenie, dochodzenie, przesłuchanie, dowody z opinii biegłych, decyzję prokuratora, rozprawę sądową i apelację. Areszt tymczasowy, zwany väzba, jest odrębnym środkiem i nie jest tym samym co wyrok skazujący. Możliwe rozstrzygnięcia obejmują uniewinnienie, skazanie, wymierzenie kary, zastosowanie innego zgodnego z prawem środka albo zakończenie sprawy. Wynik zależy od dowodów i dokładnej kwalifikacji prawnej.