Фарҳанги Русия дар сарзамини хеле васеъ ташаккул ёфта, ҷомеаҳои сершумори этникӣ, забонӣ ва диниро дар бар мегирад. Рамзҳои муштараки фарҳангӣ бо ҳувиятҳои қавии маҳаллӣ дар шаҳрҳо, деҳот, минтақаҳои шимолӣ, Қафқоз, Сибир ва Шарқи Дур паҳлуи ҳам ҳастанд. Таҷрибаи таърихӣ ба хотираи ҷамъиятӣ, меъморӣ, адабиёт, мусиқӣ, осорхонаҳо ва муносибат ба ниҳодҳо таъсир мерасонад. Православии рус таъсиргузор аст; ҳамзамон ислом, буддоия, яҳудия, анъанаҳои дигари масеҳӣ, зиндагии дунявӣ ва маънавияти шахсӣ низ бахше аз манзараи фарҳангӣ мебошанд. Забони русӣ забони муштараки асосӣ аст, аммо забонҳои минтақавӣ ва ақаллиятҳо барои ҳувият ва ҳаёти оилавӣ аҳамият доранд. Марҳилаҳои ҳаёт, аз қабили таҳсил, кор, издивоҷ, падару модарӣ ва пирӣ, вобаста ба оила, минтақа ва насл метавонанд интизориҳои гуногун дошта бошанд. Анъанаҳо аксар вақт ғизо, меҳмоннавозӣ, расму ойинҳои мавсимӣ, риояи динӣ ва идҳои ҷамъиятиро ба ҳам мепайванданд, аммо маънои онҳо дар хонаводаҳо фарқ мекунад. Ҳамзистӣ ба шабакаҳои оилавӣ, ҷойҳои корӣ, маҳаллаҳо, фазоҳои ҷамъиятии муштарак ва ҳамкории амалӣ такя мекунад. Аз ин рӯ, расм ё рамзро бояд дар муҳити худ маънидод кард, на ҳамчун қоидае, ки ҳама дар Русия риоя мекунанд.
Фарҳанг дар Русия
Фарҳанг дар Русия ҳаёти оилавӣ, таърих, санъат, дин, забон, анъанаҳо ва тарзи ҳамзистиро фаро мегирад. Ифодаи он дар минтақаҳо, ҷомеаҳои этникӣ, наслҳо, шаҳрҳо ва деҳот фарқ мекунад. Фаҳмидани ин қабатҳо барои шарҳи рафтори ҳаррӯза, рамзҳои ҷамъиятӣ, ҷашнҳо ва муошират ёрӣ мерасонад.
Tip
Фарҳанг дар Русияро ҳамчун заминаи маҳаллӣ баррасӣ кунед, на ҳамчун як қолаби ягонаи миллӣ. Минтақа, муҳит, муносибат, забон, заминаи динӣ ва насли дахлдорро муайян кунед, сипас пеш аз такя ба анъанаи умумӣ пурсед ё мушоҳида кунед.