Krajowa służba policyjna w Polsce nazywa się Policja. Policjanci badają podejrzenia popełnienia przestępstw, chronią ludzi w nagłych wypadkach, reagują na wezwania oraz współpracują z prokuratorami i sądami. Lokalny posterunek policji nazywa się potocznie komisariatem, a dzielnicowy to policjant odpowiedzialny za kontakt z lokalną społecznością. Samorządy mogą prowadzić Straż Miejską lub Straż Gminną. Służby te zajmują się zwykle porządkiem lokalnym, ruchem drogowym i parkowaniem, problemami w przestrzeni publicznej oraz wybranymi drobnymi wykroczeniami. Nie zastępują Policji w poważnych ani niebezpiecznych sytuacjach. Do częstych przestępstw w Polsce należą kradzieże kieszonkowe i inne kradzieże, włamania, rozboje, niszczenie mienia, oszustwa, bezprawne użycie tożsamości, oszustwa internetowe, nękanie, napaść i przemoc domowa. Mniejsze naruszenie przepisów może być uznane za wykroczenie, a poważniejsze zachowanie za przestępstwo. Oszustwo może polegać na fałszywych wiadomościach, nieprawdziwych żądaniach płatności, podszywaniu się pod inne osoby, nieuczciwej sprzedaży, obietnicach inwestycyjnych lub nakłanianiu do ujawnienia haseł i danych bankowych. Wiadomość, która wywołuje panikę lub żąda natychmiastowego zachowania tajemnicy, powinna wzbudzić czujność. Osobę, która doznała krzywdy, można w oficjalnym postępowaniu określić jako pokrzywdzonego, czyli osobę poszkodowaną lub dotkniętą zdarzeniem. Ktoś, kto widział zdarzenie, może być świadkiem. Zgłoszenie może być określane jako zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Zgłoszenie zazwyczaj rozpoczyna się od kontaktu z Policją lub wizyty w odpowiednim komisariacie. Należy opisać, co się stało, kiedy i gdzie, kto brał udział, co zginęło lub zostało uszkodzone oraz jakie są dowody. Policja może następnie zebrać informacje, zabezpieczyć dowody, ustalić tożsamość osób i skoordynować działania z prokuratorami. W razie bezpośredniego zagrożenia w Polsce należy znaleźć bezpieczne miejsce i skontaktować się ze służbami ratunkowymi. Nie należy konfrontować się ze sprawcą przemocy, gonić podejrzanego o kradzież w niebezpieczne miejsce ani usuwać wiadomości, nagrań, rachunków, danych konta czy innych dowodów. Przemoc domowa stanowi odrębne zagrożenie dla bezpieczeństwa i może obejmować krzywdę fizyczną, seksualną, emocjonalną lub finansową. Polskie służby i organizacje pomocowe mogą pomóc w uzyskaniu ochrony i podjęciu dalszych kroków, a w sprawach przemocy domowej może być stosowana procedura Niebieskie Karty. Zapobieganie przestępczości ma swoje ograniczenia, ponieważ żaden zamek, hasło ani ostrożny nawyk nie usuwa całkowicie ryzyka. Mimo to zabezpieczone urządzenia, ostrożne płatności, dobre oświetlenie, zaufane kontakty i szybkie zgłaszanie zdarzeń mogą ograniczyć krzywdę i zwiększyć szansę na zachowanie przydatnych dowodów.
Przestępczość w Polsce
Przestępczość w Polsce obejmuje kradzieże, włamania, rozboje, oszustwa, nadużycia w internecie, przemoc i przemoc domową; zagrożenia różnią się zależnie od miejsca i sytuacji. W Polsce reagują na nią Policja, straże miejskie, prokuratorzy, sądy, służby pomagające pokrzywdzonym i służby ratunkowe. Wiedza o tym, jak zgłosić krzywdę, zabezpieczyć dowody i zadbać o natychmiastowe bezpieczeństwo, pomaga mieszkańcom i odwiedzającym Polskę.
Tip
W Polsce w bezpośrednim zagrożeniu najpierw zadbaj o bezpieczeństwo, a dopiero potem o formalności. Oddal się, skontaktuj ze służbami ratunkowymi i zabezpiecz dowody, nie konfrontując się z podejrzanym sprawcą. W sprawie, która nie wymaga natychmiastowej interwencji, szybko zapisz fakty, zabezpiecz konta i dokumenty oraz zapytaj Policję lub służbę wsparcia pokrzywdzonych o dalsze kroki.