حکومت در پاکستان

پاکستان جمهوری فدرال پارلمانی است. قانون اساسی قواعد اصلی قدرت عمومی، حقوق، نهادها و رابطه میان دولت فدرال و استان‌ها را تعیین می‌کند. سطح فدرال به موضوعاتی می‌پردازد که به رویکردی ملی نیاز دارند، مانند دفاع، روابط خارجی، پول رایج و بسیاری از قوانین سراسری. دولت فدرال عمدتاً از اسلام‌آباد اداره می‌شود. پاکستان چهار استان دارد: پنجاب، سند، خیبر پختونخوا و بلوچستان. هر استان مجلس ایالتی و دولت منتخب خود را دارد. مراجع استانی در حوزه‌هایی مانند آموزش، بهداشت، کشاورزی، ترتیبات پلیس و بسیاری از خدمات محلی نقش مهمی دارند. قلمرو پایتخت اسلام‌آباد جدا از استان‌ها اداره می‌شود. آزاد جامو و کشمیر و گلگت‌بلتستان ترتیبات سیاسی و اداری متمایزی دارند و نباید آن‌ها را به‌سادگی استان‌های معمولی به شمار آورد. پارلمان پاکستان دو مجلس دارد. مجلس ملی از طریق حوزه‌های انتخاباتی نماینده مردم است و در تشکیل دولت فدرال نقش محوری دارد. سنا نماینده واحدهای فدراسیون است و به استان‌ها در قانون‌گذاری ملی نقش می‌دهد. رئیس‌جمهور رئیس کشور است، در حالی که نخست‌وزیر همراه با کابینه دولت فدرال را رهبری می‌کند. در اداره روزمره، وزارتخانه‌ها، اداره‌ها، دفترهای استانی، مدیریت‌های ناحیه‌ای و نهادهای محلی تصمیم‌های عمومی را اجرا می‌کنند. دادگاه‌ها قانون اساسی و قوانین را تفسیر می‌کنند و می‌توانند به اختلاف‌های میان مردم، نهادها و ارگان‌های دولتی رسیدگی کنند. قوه قضاییه، پارلمان و قوه مجریه بخش‌های جداگانه حکومت‌اند، هرچند در چارچوب نظام قانون اساسی با یکدیگر تعامل دارند. حکومت محلی از طریق نهادهایی مانند سازمان‌های شهری، ناحیه‌ای، تحصیل و اتحادیه‌ای، اداره امور عمومی را به ساکنان نزدیک‌تر می‌کند. ساختار و توان آن‌ها ممکن است میان استان‌ها فرق کند و اختیارشان به قوانین استانی بستگی دارد. برای مردم، حکومت از طریق مدارک هویتی، مدرسه‌ها، بیمارستان‌ها، پلیس، دادگاه‌ها، مالیات، سوابق زمین، مجوزها و کمک‌های عمومی نمود پیدا می‌کند. دانستن اینکه کدام سطح دولت مسئول است می‌تواند ثبت شکایت یا ارائه درخواست را روشن‌تر و مؤثرتر کند.