পাকিস্তানত প্ৰকৃতি

পাকিস্তানত বহু ধৰণৰ প্ৰাকৃতিক অঞ্চল আছে, কাৰণ ইয়াৰ ভূমিত পৰ্বত, মালভূমি, সমতল ভূমি, মৰুভূমি, জলাশয় আৰু দীঘল উপকূল আছে। হিমালয়, কাৰাকোৰাম আৰু হিন্দুকুশত ওখ শৃংগ, হিমবাহ, উপত্যকা আৰু খৰস্ৰোতা নদী আছে। সিন্ধু সমতল ভূমি কৃষি আৰু বসতিৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ, আনহাতে মৰুভূমি আৰু শুকান অঞ্চলত পানী সাৱধানে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। পাকিস্তানৰ প্ৰকৃতি সিন্ধু নদী-ব্যৱস্থাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। নদী, খাল, বানপানীৰ সমতল ভূমি, হ্ৰদ আৰু জলাশয়ে ঘৰ, কৃষি, পশুধন, মাছ, চৰাই আৰু আন বন্যপ্ৰাণীৰ বাবে পানী যোগায়। ঋতুকালীন বানপানীয়ে ক্ষতি কৰিব পাৰে, কিন্তু ই মাটিও কঢ়িয়াই আনে আৰু জলাশয়ক সহায় কৰে। পাকিস্তানত পৰ্বতীয়া অঞ্চল, নদী অঞ্চল, শুকান অঞ্চল আৰু উপকূলীয় পৰিৱেশত বনাঞ্চল আছে। বনাঞ্চলে মাটিৰ খহনীয়া কমায়, ছাঁ দিয়ে, কাৰ্বন জমা ৰাখে, কাঠ আৰু আন সামগ্ৰী যোগায়, আৰু জীৱ-জন্তুৰ বাসস্থান সৃষ্টি কৰে। বৰষুণ কম হোৱা বা ভূমি অত্যধিক ব্যৱহাৰ হোৱাৰ বাবে কিছুমান বনাঞ্চল পাতল। বন্যপ্ৰাণীৰ ভিতৰত আছে তুষাৰচিত্ৰা, মাৰখোৰ, আইবেক্স, বনৰীয়া ভেড়া, ভালুক, গজেল, ডলফিন, কাছ, পৰিভ্ৰমী চৰাই আৰু বহুতো সৰু প্ৰজাতি। ইহঁতৰ জীয়াই থকাটো নিৰাপদ বাসস্থান, পৰিষ্কাৰ পানী, পৰ্যাপ্ত খাদ্য আৰু অবৈধ চিকাৰ তথা ক্ষতিকাৰক ভূমি ব্যৱহাৰৰ পৰা সুৰক্ষাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। পাকিস্তানৰ উপকূল আৰু মেংগ্ৰোভ অঞ্চল ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ অংশ। মেংগ্ৰোভে উপকূলৰেখা সুৰক্ষাত সহায় কৰে, মাছৰ পোৱালি ডাঙৰ হোৱাৰ ঠাই দিয়ে আৰু চৰাই তথা আন জীৱ-জন্তুক সহায় কৰে। সাগৰীয় প্ৰদূষণ, গছ কটা, নদীৰ প্ৰবাহৰ পৰিৱৰ্তন আৰু উপকূলীয় বিপদ বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত এই ব্যৱস্থাবোৰ দুৰ্বল হ’ব পাৰে। মানুহে কৃষি, পশুচাৰণ, মাছ ধৰা, বনজ সম্পদ, পৰ্যটন, ঔষধ আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ বাবে প্ৰকৃতি ব্যৱহাৰ কৰে। পৰিৱেশ-ব্যৱস্থাই পুনৰুদ্ধাৰ হ’ব পৰা ক্ষমতাৰ ভিতৰত থাকিলে এই ব্যৱহাৰ উপকাৰী হ’ব পাৰে। মাটি, পানী, উদ্ভিদ বা জীৱ-জন্তুক সেইবোৰ পুনৰ গঢ় ল’ব পৰাতকৈ বেছি হাৰত ব্যৱহাৰ কৰিলে ই ক্ষতিকাৰক হয়। সংৰক্ষিত অঞ্চল, ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য, চিকাৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল, সম্প্ৰদায়ভিত্তিক সংৰক্ষণ এলেকা আৰু স্থানীয় তত্ত্বাৱধানে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাইবোৰ সুৰক্ষিত কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। ইয়াৰ সফলতা স্পষ্ট নিয়ম, স্থানীয় অংশগ্ৰহণ, নিয়ম বলৱৎ কৰা, ন্যায্য লাভ আৰু এই অঞ্চলসমূহৰ কাষত ইতিমধ্যে বাস কৰা লোকৰ প্ৰতি সন্মানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ব্যৱহাৰিক পদ্ধতি এটা আৰম্ভ হয় স্থানীয় ভূদৃশ্য লক্ষ্য কৰা, তাৰ পানী আৰু মাটিৰ মুখ্য প্ৰয়োজন চিনাক্ত কৰা, অপচয় কমোৱা, জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ক্ষতি নকৰা আৰু পুনৰুদ্ধাৰত সহায় কৰাৰ পৰা। পাকিস্তানত প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ তেতিয়াই ভালদৰে হয় যেতিয়া পৰিৱেশৰ যত্নক নিৰাপদ জীৱিকা, দুৰ্যোগৰ পৰিকল্পনা আৰু দায়িত্বশীল উন্নয়নৰ সৈতে সংযোগ কৰা হয়।