پاکستان وچ آفات

پاکستان وچ آفتاں وچ دریائی تے شہری سیلاب، اچانک سیلاب، زلزلے، زمینی کھسکاؤ، سوکھا، گرمی دیاں لہراں، شدید طوفان تے پہاڑی علاقیاں وچ برفانی تودے شامل نیں۔ کجھ خطرے موسمی ہوندے نیں، جدکہ زلزلے تے اچانک زمینی کھسکاؤ تھوڑی یا بغیر خبرداری دے ہو سکدے نیں۔ مون سون نال بھاری مینہ، سیلاب تے زمینی کھسکاؤ ہو سکدے نیں، خاص طور تے دریائیاں، نکاسی دے نالیاں، نیویں آبادیواں تے پہاڑی سڑکاں دے نیڑے۔ سوکھا تے گرمی پانی، فصلیں، مویشی، صحت تے بجلی دی ورتوں اُتے اثر پا سکدے نیں۔ ساحلی علاقیاں نوں سمندری طوفاناں، طوفانی لہراں تے تیز ہوائیاں دا سامنا وی ہو سکدا اے۔ پاکستان دا آفتاں دے بندوبست دا نظام کئی سطحاں اُتے کم کردا اے۔ نیشنل ڈیزاسٹر مینجمنٹ اتھارٹی، جینوں عام طور تے NDMA آکھیا جاندا اے، قومی سطح اُتے رابطہ کاری وچ مدد دیندی اے، جدکہ صوبائی ڈیزاسٹر مینجمنٹ اتھارٹیاں، یعنی PDMAs، صوبیاں اندر زیادہ تر کم دی رابطہ کاری کردیاں نیں۔ ضلعی انتظامیہ، امدادی خدمتاں، پولیس، صحت دیاں خدمتاں، مقامی تنظیمیں تے برادری دے رضاکار پہلی امداد دے کئی کم سنبھال دے نیں۔ خبرداریاں سرکاری اعلانیاں، موسم دی معلومات، مقامی انتظامیہ، ریڈیو، ٹیلی وژن، موبائل پیغماں یا برادری دے رابطیاں راہیں آ سکدیاں نیں۔ خبر عام نوعیت دی ہو سکدی اے، ایس لئی لوکاں نوں مقامی حالت وی ویکھنی چاہیدی اے، جیویں چڑھدا پانی، ڈھلان اُتے دراڑاں، دریا دیاں غیرمعمولی آوازاں، دھواں، شدید گرمی یا نقصان زدہ عمارتاں۔ عام طور اُتے ردعمل خبرداری تے تیاری نال شروع ہوندا اے، تے خطرہ ودھن اُتے پناہ لین یا انخلا نال اگے ودھدا اے۔ امدادی ٹیمیں لوکاں دی تلاش، ابتدائی طبی امداد، خاندانواں نوں محفوظ تھاواں اُتے پہنچاؤن تے عارضی پناہ گاہاں کھولن دا کم کر سکدیاں نیں۔ امداد وچ پانی، کھانا، صفائی ستھرائی، طبی دیکھ بھال، کپڑے، تے گھر تے روزگار بحال کرن وچ مدد شامل ہو سکدی اے۔ خاندانواں نوں گھر توں باہر نکلن دے دو رستے، نیڑے دی کوئی محفوظ عمارت یا اُچی تھاں، تے علاقے توں باہر رابطے لئی اک بندہ مقرر کرنا چاہیدا اے۔ ہنگامی بیگ وچ پین والا پانی، سادہ کھانا، دوائیاں، ابتدائی طبی امداد دا سامان، اہم دستاویزاں دیاں نقلاں، ٹارچ، بیٹریاں، فون چارج کرن دا سامان، تے بچیاں یا وڈھی عمر دے لوکاں لئی ضروری چیزاں ہو سکدیاں نیں۔ سیلاب دوران وگدے پانی وچ پیدل یا گاڑی چلا کے نہ لنگھو، تے نقصان زدہ پُل، کھلیاں نالیاں تے ڈگیاں بجلی دیاں تاراں توں دور رہو۔ زلزلے دوران جھکو، اوٹ لو تے مضبوطی نال پکڑو؛ جدوں محفوظ ہووے تاں نقصان زدہ عمارت توں احتیاط نال باہر نکلو۔ شدید گرمی وچ صاف پانی پیو، بھاری مشقت گھٹ کرو، تے بچیاں، وڈھی عمر دے لوکاں تے بیمار لوکاں دا حال پچھو۔ آفت دی امداد جاناں بچا سکدی اے، پر سڑکاں، فون نیٹ ورک، ہسپتال یا بجلی دیاں تاراں نقصان زدہ ہون تے مدد دیر نال پہنچ سکدی اے۔ عارضی پناہ گاہاں وچ رش ہو سکدا اے، ذاتی دستاویزاں گم ہو سکدیاں نیں، تے امداد ہر خاندان دی لوڑ پوری نہ وی کرے۔ سرکاری خدمتاں موجود ہون دے باوجود مقامی جانکاری، آپسی مدد تے تیاری اہم رہندے نیں۔ فوری خطرہ ٹلّن توں بعد، نقصان زدہ عمارت وچ اوہدوں تک واپس نہ جاؤ جدوں تک اوہ محفوظ قرار نہ دِتی جاوے۔ لاپتا لوکاں، غیرمحفوظ ڈھانچیاں، بند سڑکاں یا خراب سہولتاں دی خبر متعلقہ مقامی حکام یا امدادی خدمتاں نوں دیو۔ نقصان دا ریکارڈ رکھو تے پانی، کھانے، فضلے تے بیماری دے خطرے بارے عوامی صحت دی ہدایات مَنو۔