நேபாளத்தில் உணவு

நேபாளத்தின் உணவு அமைப்பில் முறையான வணிகங்கள், உள்ளூர் சந்தைகள், முறைசாரா வணிகம், வாழ்வாதார விவசாயம் ஆகியவை அடங்கும். மக்கள்தொகையில் சுமார் 66% பேர் விவசாயத்தில் ஈடுபடுகின்றனர்; மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அது சுமார் மூன்றில் ஒரு பங்கு பங்களிக்கிறது. தெராய் தெற்குச் சமவெளிப் பகுதியாகவும் நேபாளத்தின் முக்கிய தானிய உற்பத்திப் பகுதியாகவும் உள்ளது. மலைப்பகுதி மற்றும் உயர்மலைப் பகுதிகளில் போக்குவரத்து கடினமானது; விநியோகப் பாதிப்புகளுக்கு ஆளாகும் வாய்ப்பும் அதிகம். தெராய் விவசாயிகள் பொதுவாக நெல், கோதுமை, மக்காச்சோளம், பருப்பு, எண்ணெய் வித்துகள், காய்கறிகள் பயிரிடுகின்றனர். மலைப்பகுதிகளின் உணவு மற்றும் விவசாயத்தில் மக்காச்சோளம், கேழ்வரகு வகைகள், நெல், கோதுமை, பருப்பு வகைகள், எண்ணெய் வித்துகள் கலந்துள்ளன. உயர்மலை உணவு உற்பத்தி உருளைக்கிழங்கு, பார்லி, பக்வீட், அமராந்த், கேழ்வரகு வகைகள், கால்நடை, பால் பொருட்களை அதிகம் சார்ந்துள்ளது. பல உயரங்களில் உருளைக்கிழங்கு மற்றும் காய்கறிகளை வளர்க்கலாம்; ஆனால் சந்தையை அடையும் வாய்ப்பு எல்லா இடங்களிலும் சமமாக நம்பகமானதல்ல. குடும்பங்கள், தேநீர்க் கடைகள், உணவகங்கள், விடுதிகள் பல்வேறு முறைகளில் உணவு தயாரிக்கின்றன. தால் பாத், ரொட்டி, தீடோ பொதுவான அடிப்படை உணவுகள். மோமோ என்பது வேகவைத்த அல்லது வறுத்த நிரப்பிய மாவுப் பண்டம். நேவார் மற்றும் தகாலி உணவு வகைகளில் தனித்துவமான பல உணவுகள் உள்ளன; இந்திய, திபெத்திய தாக்கங்களும் தென்படுகின்றன. மதம், இன அடையாளம், தனிப்பட்ட வழக்கத்தைப் பொறுத்து இறைச்சி உண்பது மாறுபடும். நேபாளத்தில் பசுவைக் கொல்வது சட்டவிரோதம். பல சூழல்களில் வலது கையால் உண்பது பாரம்பரிய வழக்கம். 2012-இல் திருத்தப்பட்டு வேளாண்மை மற்றும் கால்நடை மேம்பாட்டு அமைச்சகத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட நேபாளத்தின் உணவு அடிப்படையிலான உணவுமுறை வழிகாட்டுதல்கள், அன்றாட உணவில் பல்வகை, முழுத் தானியங்கள், காய்கறிகள், பழங்கள் குறிப்பாக இலைக் காய்கறிகள் அதிகம் சேர்த்தல், பருப்பு வகைகள், மீன், கோழி, முட்டைகளைத் தொடர்ந்து சேர்த்தல், இறைச்சியைக் குறைத்தல் ஆகியவற்றைப் பரிந்துரைக்கின்றன. தினசரி பால் பொருட்கள், மிதமான கொழுப்பு, போதிய அயோடின் உள்ள உப்புடன் குறைந்த உப்பு, சர்க்கரைப் பானங்கள் மற்றும் இனிப்புகளைக் குறைத்தல், பாதுகாப்பான உணவு மற்றும் குடிநீர், துரித உணவைக் குறைவாக உட்கொள்ளுதல் ஆகியவற்றையும் பரிந்துரைக்கின்றன. பாரம்பரிய உள்ளூர் உணவுகள் பல்வகை உணவுமுறைக்கு பங்களிக்கலாம். குழந்தைகள் முதல் ஆறு மாதங்கள் தாய்ப்பால் மட்டுமே அருந்த வேண்டும்; ஆறு மாதத்திலிருந்து துணை உணவு கொடுக்க வேண்டும்; சாத்தியமானால் குறைந்தது இரண்டு வயது வரை தாய்ப்பால் தொடர வேண்டும். கர்ப்பகாலத்திலும் தாய்ப்பால் ஊட்டும் காலத்திலும் கூடுதல் ஊட்டச்சத்து உணவு தேவை. குழந்தை ஊட்டச்சத்து முக்கிய கவலையாகவே உள்ளது: ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளில் வளர்ச்சி குன்றல் 25%, உடல் மெலிவு 8% என UNICEF 2022-இல் தெரிவித்தது; 0–5 மாதக் குழந்தைகளில் 56% மட்டுமே முழுமையாகத் தாய்ப்பால் பெற்றனர்; 6–23 மாதக் குழந்தைகளில் 48% மட்டுமே போதிய பல்வகை உணவைப் பெற்றனர்; 43% மட்டுமே குறைந்தபட்ச ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க உணவுமுறை அளவுகோலைப் பூர்த்தி செய்தனர். மருத்துவச் சிகிச்சை இந்தப் பொதுவான உணவு வழிகாட்டுதலுக்குள் வராது; அது சுகாதாரச் சேவைகளின் பொறுப்பு. நகரங்கள், சுற்றுலா மையங்கள், உள்ளூர் சந்தை மையங்களில் உணவு பரவலாகக் கிடைக்கிறது; ஆனால் உணவு வகைகள், பரிமாறப்படும் அளவு, விலை இடத்துக்கு இடம் பெரிதும் மாறுகின்றன. நாடு முழுவதற்கும் ஒரே உணவகப் பட்டியலோ சேவை விலையோ இல்லை. உணவு அல்லது குடும்ப உணவுக் கூடையின் விலை, உள்ளூர் பகுதி, பருவம், உயரம், போக்குவரத்துச் செலவு, இறக்குமதி, அறுவடை, பருவமழை, வெள்ளம், நிலச்சரிவு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. விலைகளைப் பதிவு செய்யும்போது இடம், தேதி, அளவைச் சேர்க்க வேண்டும். கலிமாட்டி பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகள் சந்தை மேம்பாட்டு வாரியம் தினசரி மொத்த விலை அளவுகோலை வெளியிடுகிறது; சில்லறை மற்றும் உணவக விலைகள் வேறுபடலாம். உலக உணவுத் திட்டம் உணவு விலை, கிடைப்பது, விவசாய நிலவரத்தை கண்காணிக்கிறது. தொலைதூர உயர்மலைக் குடியிருப்பில் முக்கிய நகரத்தைப் போன்ற ஆண்டு முழுவதுமான விநியோகம் கிடைக்கும் எனக் கருத முடியாது. உணவுத் தொழில்நுட்பம் மற்றும் தரக் கட்டுப்பாட்டுத் துறை (DFTQC) நேபாளத்தின் மத்திய பொது உணவுக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பாகும். இதன் பணியில் உணவுத் தரநிலைகள், அனுமதிகள், ஆய்வக மற்றும் நகரும் ஆய்வகச் சோதனைகள், பூச்சிக்கொல்லி எச்சச் சோதனைகள், பொதி நீர் கட்டுப்பாடு, பொருள் மீளப்பெறுதல், புகார்கள் ஆகியவை அடங்கும். உணவுச் சட்டம் 2023, உணவு விதிகள் 2027, தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புக் கொள்கை 2076, உணவு மற்றும் கால்நடைத் தீவனப் பொருட்களுக்கான கட்டாயத் தரநிலைகள் 2082 ஆகியவை கட்டமைப்பில் இடம்பெறுகின்றன. மாகாணங்கள், நகராட்சிகள், பிற சிறப்பு அமைப்புகளும் ஒத்துழைக்கின்றன; ஆனால் அமலாக்கம் உள்ளூரைப் பொறுத்து மாறலாம். சந்தைக் கடை, வீட்டுச் சாப்பாடு, உணவகம், சான்றளிக்கப்பட்ட பொதி உணவு ஆகியவை ஒரே அளவிலான முறையான கட்டுப்பாட்டை வழங்குவதில்லை. பாதுகாப்பான தேர்வுகளில் சூடாகவும் புதிதாகவும் பரிமாறப்படும் உணவு, சுத்தமான குடிநீர், பச்சை மற்றும் சமைத்த உணவைப் பிரித்தல், மூடிய பொதி உணவு, சேதமில்லாத லேபிள், செல்லுபடியாகும் தேதிகள், கிடைத்தால் மீளப்பெறுதல் தகவலைச் சரிபார்த்தல் ஆகியவை அடங்கும். உணவு மற்றும் உணவுரிமைச் சட்டம் 2075, முறையான, போதுமான, ஊட்டச்சத்துள்ள, தரமான, கலாசார ரீதியாக ஏற்ற உணவைப் பெறும் உரிமையை அங்கீகரிக்கிறது. கூட்டாட்சி, மாகாண, உள்ளூர் அதிகாரிகள் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்கின்றனர். பாதிக்கப்படக்கூடிய குடும்பங்களுக்கான உணவு உதவி, மானிய விலை, கையிருப்பு, பொது விநியோகம், மலிவுக் கடைகள் ஆகியவற்றை சட்டக் கட்டமைப்பு வழங்குகிறது; ஆனால் நடைமுறை அணுகல் பொறுப்பான அதிகாரி, திட்டம், இடம், தற்போதைய சூழல் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. வெள்ளம், வறட்சி, நிலச்சரிவு, பூச்சி, நோய், பலவீனமான நீர் அல்லது சந்தை அணுகல் ஆகியவை உணவு உற்பத்தி மற்றும் விநியோகத்தைச் சவாலுக்கு உள்ளாக்குகின்றன. நேபாளத்தின் உணவு அமைப்பு மாற்றத்திற்கான மூலோபாயத் திட்டம் 2081/82–2086/87 மற்றும் தொடர்புடைய அரசு, FAO பணிகள் மீள்திறனான, உள்ளடக்கிய, நிலையான வேளாண்-உணவு அமைப்புகளை ஊக்குவிக்கின்றன. சமூக விதை வங்கிகள், காலநிலைத் தாங்கும் பண்ணைகள், நெல் சாகுபடியில் மாற்று ஈரப்படுத்தல் மற்றும் உலர்த்தல், மரம்-கால்நடை ஒருங்கிணைந்த முறைகள், ஒருங்கிணைந்த பூச்சி மேலாண்மை, உள்ளூர் மற்றும் பூர்வீகப் பயிர்கள், அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்பைக் குறைத்தல் ஆகியவை நடவடிக்கைகளில் அடங்கும். இவை திட்டமிடல் மற்றும் திட்டங்களின் பகுதிகள்; அவை நேபாளம் முழுவதும் ஒரே அளவில் கிடைப்பதோ செயல்படுத்தப்படுவதோ இல்லை.