လုံခြုံရေး — မြန်မာနိုင်ငံတွင်

မြန်မာနိုင်ငံတွင် လုံခြုံရေးအစီအစဉ်ရေးဆွဲရာ၌ ဆက်စပ်နေသော်လည်း သီးခြားစီဖြစ်သော နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသင့်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်များတွင် ငလျင်၊ ရေကြီးမှု၊ ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်း၊ မုန်တိုင်းဒီရေတက်မှု၊ မြေပြိုမှု၊ မီးလောင်မှု၊ မိုးခေါင်မှု၊ ဆူနာမီ၊ အပူလှိုင်းနှင့် နည်းပညာဆိုင်ရာ ဘေးအန္တရာယ်များ ပါဝင်သည်။ ယင်းတို့ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေနှင့် အကျိုးဆက်များသည် ဒေသ၊ ရာသီ၊ ဒေသတွင်းအခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် သတိပေးချက်များ၊ ဘေးလွတ်ရာရွှေ့ပြောင်းရေးလမ်းကြောင်းများ၊ ခိုလှုံရာများ၊ ဆေးကုသမှုနှင့် အခြေခံဝန်ဆောင်မှုများ ရရှိနိုင်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ ရာဇဝတ်မှုအန္တရာယ်များတွင် ခိုးမှု၊ အိတ်လုယက်မှု၊ လိမ်လည်မှု၊ လူကုန်ကူးမှု၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်လိမ်လည်မှု၊ မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုတို့ ပါဝင်သည်။ မြို့ကြီးများ၊ နယ်စပ်ဒေသများနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အစိုးရထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိသောဒေသများတွင် ခြိမ်းခြောက်မှုအမျိုးအစားနှင့် ရဲတပ်ဖွဲ့၊ ထိခိုက်ခံရသူကာကွယ်ရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် ဆက်သွယ်ရေးတို့ကို လက်လှမ်းမီနိုင်မှုသည် များစွာကွဲပြားနိုင်သည်။ အရေးကြီးစာရွက်စာတမ်းများ၊ ဆက်သွယ်ရေးနည်းလမ်းများ၊ ဆေးဝါးများနှင့် အရေးပေါ်ဆက်သွယ်ရန်သူများ၏ အချက်အလက်များကို အလွယ်တကူရယူနိုင်အောင် ထားရှိပြီး မရင်းနှီးသောဒေသတစ်ခုသို့ မသွားမီ သို့မဟုတ် ဖြတ်သန်းသွားလာမီ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဒေသတွင်းသတင်းအချက်အလက်များကို စောင့်ကြည့်ပါ။ ရာဇဝတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားပါက ပိုမိုလုံခြုံသောနေရာသို့ ရွှေ့ပါ၊ သံသယရှိသူကို ထိပ်တိုက်မရင်ဆိုင်ပါနှင့်၊ အသုံးဝင်နိုင်သော သက်သေများကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး လက်တွေ့လက်လှမ်းမီနိုင်သော သတင်းပို့ခြင်း သို့မဟုတ် အကူအညီရယူခြင်းလမ်းကြောင်းကို အသုံးပြုပါ။ ထို့ကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ရာဇဝတ်မှုကို ကာကွယ်ခြင်းတို့သည် သီးခြားကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ လိုအပ်သော်လည်း နှစ်ခုစလုံးသည် ဒေသတွင်းအခြေအနေများကို သိရှိထားခြင်းနှင့် အကူအညီရယူရန် လက်တွေ့အသုံးချနိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။