ম্যানমাৰত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক

ম্যানমাৰত চৰকাৰী ডেটিং বা সংগী-পঞ্জী নাই। প্ৰেমালাপ, ডেটিং, বাগদান আৰু একেলগে থকা মূলতঃ ব্যক্তিগত আৰু অনানুষ্ঠানিক, যদিও বিবাহৰ আগৰ যৌন সম্পৰ্ক আৰু একেলগে থকাৰ সামাজিক গ্ৰহণযোগ্যতা নগৰ আৰু গ্ৰামাঞ্চল, ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় আৰু জাতিগত গোট অনুসৰি ভিন্ন। লিংগভিত্তিক দ্বৈত মানদণ্ডৰ নথি আছে: মহিলাতকৈ পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত বিবাহপূৰ্ব যৌন সম্পৰ্ক অধিক সহজে সহ্য কৰা হয়। কেৱল ডেটিং কৰিলে সাধাৰণতে বিবাহৰ সৈতে জড়িত সম্পত্তি, উত্তৰাধিকাৰ, ভৰণ-পোষণ বা শিশুৰ তত্ত্বাৱধানৰ অধিকাৰ সৃষ্টি নহয়। বৌদ্ধ দম্পতীৰ ক্ষেত্ৰত, আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠান বা পঞ্জীয়ন নাথাকিলেও একেলগে বসবাস আৰু সাধাৰণ সামাজিক পৰিচিতিয়ে কেতিয়াবা প্ৰথাগত নিয়মত বিবাহ প্ৰতিষ্ঠাত সহায় কৰিব পাৰে। অন্য বিবাহে Christian Marriage Act, মুছলিম ব্যক্তিগত আইন, হিন্দু আইন বা অন্য প্ৰথাগত নিয়ম অনুসৰণ কৰিব পাৰে। খ্ৰীষ্টান বিবাহত সাধাৰণতে অনুমোদিত ধৰ্মযাজক বা পঞ্জীয়কৰ অংশগ্ৰহণ আৰু বিবাহ প্ৰমাণপত্ৰ থাকে; ইছলামিক বিবাহ ধৰ্মীয় বিবাহ-দলিলত নথিভুক্ত হ’ব পাৰে, আনহাতে নোটাৰী কৰা শপতনামা সাধাৰণতে বিবাহৰ চৰকাৰী প্ৰমাণৰ সমতুল্য নহয়। Child Rights Law 2019 অনুসৰি উভয় লিংগৰ বিবাহৰ ন্যূনতম বয়স ১৮। জোৰপূৰ্বক বিবাহ আৰু শিশুৰ যৌন শোষণ নিষিদ্ধ। 2015 Myanmar Buddhist Women’s Special Marriage Law-এ ম্যানমাৰৰ বৌদ্ধ মহিলাই অ-বৌদ্ধ পুৰুষক বিয়া কৰালে নিৰ্দিষ্ট ৰাজহুৱা জাননী-প্ৰক্ৰিয়া নিৰ্ধাৰণ কৰে; ইয়াত ১৪ দিনৰ জাননী-সময় অন্তৰ্ভুক্ত। মহিলাগৰাকীৰ বয়স ২০ বছৰৰ তলত হ’লে পিতৃ-মাতৃৰ সন্মতিৰ কথাও উৎসত উল্লেখ আছে; পাছত স্থাপিত ১৮ বছৰৰ বিবাহ-বয়সৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক থাকিব পাৰে, সেয়ে নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰত যোগ্য স্থানীয় আইন-উপদেষ্টা বা দায়িত্বশীল কৰ্তৃপক্ষৰ সৈতে পৰীক্ষা কৰিব লাগে। সম্পৰ্কৰ সকলো পৰ্যায়তে সন্মতি, গোপনীয়তা আৰু যৌন-স্বাস্থ্যৰ তথ্য গুৰুত্বপূৰ্ণ। Myanmar’s Family Planning Guidelines-এ ১৫ বছৰ আৰু তাতকৈ অধিক বয়সৰ লোকৰ বাবে গোপনীয়তা আৰু ব্যক্তিগততা নিশ্চিত কৰে আৰু সংগী বা পৰিয়ালৰ চাপ নোহোৱাকৈ সিদ্ধান্ত লোৱাত সহায় কৰে। যৌন-সন্মতিৰ আইন সম্পূৰ্ণৰূপে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ নহয়: পুৰণি আইনী বিশ্লেষণত ১৪ বছৰৰ তলৰ ছোৱালীৰ বাবে লিংগ-নিৰ্দিষ্ট বিধিবদ্ধ ধৰ্ষণ-নিয়ম নথিভুক্ত হৈছে, কিন্তু ল’ৰাৰ বাবে সমান স্পষ্ট সমান্তৰাল বয়স-নিয়ম নাই; সেয়ে নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিত বৰ্তমানৰ আইনী পৰামৰ্শ লাগে। বিবাহৰ ভিতৰত ২০১৯ চনত সংশোধিত Penal Code section 376-এ ১২ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ পত্নীৰ ধৰ্ষণৰ বিৰুদ্ধে সীমিত সুৰক্ষা দিয়ে; সৰ্বাধিক শাস্তি দুবছৰ। বিবাহে সীমাহীন সন্মতি আছে বুলি ধৰি লোৱাৰ যুক্তি নিদিয়ে। সমলিংগৰ পাৰস্পৰিক সন্মতিমূলক যৌন আচৰণ Penal Code section 377 অনুসৰি অপৰাধ; ইয়াৰ বাবে সৰ্বাধিক ১০ বছৰ কাৰাদণ্ড আৰু জৰিমনা হ’ব পাৰে। সমলিংগ বিবাহ বা অংশীদাৰিত্বৰ আইনী স্বীকৃতি নিশ্চিত হোৱা নাই, আৰু যৌন অভিমুখিতা আৰু লিংগ-পৰিচয়ৰ স্পষ্ট সুৰক্ষা নথকাত কলংক, স্বেচ্ছাচাৰী আৰক্ষী-ব্যৱস্থা আৰু সহায়ত অসমান প্ৰৱেশৰ বিপদ থাকে। সংগীৰ হিংসা পোনপটীয়া সুৰক্ষা-সমস্যা। ২০১৫–১৬ Myanmar Demographic and Health Survey-ত ১৫–৪৯ বছৰ বয়সৰ পূৰ্বতে বিবাহিত ২১% মহিলাই শাৰীৰিক, যৌন বা মানসিক দাম্পত্য হিংসাৰ কথা জনাইছিল; বিবাহবিচ্ছিন্ন, পৃথক হোৱা বা বিধৱা মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত এই সংখ্যা ৪২%, আৰু বৰ্তমান বিবাহিত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত ১৯% আছিল। এই পৰিসংখ্যা পুৰণি ভিত্তি-তথ্য; বৰ্তমানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ অনুমান নহয়। সুৰক্ষা আৰু প্ৰেৰণ-ব্যৱস্থা অপৰাধ আইন, আদালত, স্বাস্থ্য আৰু সামাজিক সেৱা, লগতে মানৱীয় লিংগভিত্তিক হিংসা-পথত বিচ্ছিন্ন। সুবিধা স্থান আৰু সুৰক্ষাৰ ওপৰত বহুলাংশে নিৰ্ভৰ কৰে; ভুক্তভোগীকেন্দ্ৰিক সেৱাই সন্মতি আৰু গোপনীয়তাক সন্মান কৰিব লাগে। অনানুষ্ঠানিকভাৱে সম্পৰ্ক শেষ কৰিলে চৰকাৰী ডেটিং-প্ৰক্ৰিয়া নালাগে। প্ৰযোজ্য ধৰ্মীয়, প্ৰথাগত বা বিধিবদ্ধ নিয়মত সম্পৰ্কটোৱে বিবাহৰ ৰূপ লৈছে নেকি, তাৰ ওপৰত বিচ্ছেদত বিবাহবিচ্ছেদ, সম্পত্তি-বিভাজন, শিশুযত্ন, ভৰণ-পোষণ আৰু নথিপত্ৰৰ পদক্ষেপ জড়িত হ’ব পাৰে। সংশ্লিষ্ট মঞ্চত স্থানীয় আদালত, ধৰ্মীয় কৰ্তৃপক্ষ, পঞ্জীয়ক আৰু অনুমোদিত বিবাহ-কৰ্মচাৰী থাকিব পাৰে; আদালত, পঞ্জীয়ক, নথি, অনুবাদ, নোটাৰী, আইনী প্ৰতিনিধিত্ব আৰু যাতায়াতৰ খৰচ আৰু সময় গোচৰ অনুসৰি ভিন্ন হয়। Christian Marriage Act, Myanmar Divorce Act, প্ৰথাগত আইন আৰু ধৰ্মীয় ব্যক্তিগত আইনে ভিন্ন ফল দিব পাৰে।