မြန်မာနိုင်ငံတွင် အနီးဆုံး အစိုးရကျန်းမာရေးဌာန မလည်ပတ်ပါက မူလကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကို မည်သို့ရယူနိုင်သနည်း။

အနီးဆုံး လည်ပတ်နေသော ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာန၊ ဌာနခွဲ၊ မြို့နယ်ဆေးရုံ၊ ပုဂ္ဂလိကဆေးခန်း သို့မဟုတ် ပရဟိတဆေးခန်းကို စမ်းသုံးနိုင်သည်။ သွားလာခက်သောဒေသတွင် လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သားက မိုဘိုင်းဆေးခန်း သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေးစခန်းနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ သွားလာရခက်သောဒေသများတွင် မည်သည့်ဝန်ဆောင်မှုပေးသူများက ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှု ပေးသနည်း။

လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သား၊ မိုဘိုင်းဆေးခန်းနှင့် ကျန်းမာရေးစခန်းများက အဓိကလမ်းကြောင်းများဖြစ်သည်။ 2025 ပထမသုံးလပတ်ကာလအတွင်း ဖော်ပြသော ဝန်ဆောင်မှုများမှာ မိုဘိုင်းဝန်ဆောင်မှု 42%၊ လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သား 36%၊ ပုံမှန်စခန်း 22% ဖြစ်ပြီး အဝေးမှတိုင်ပင်မှုမှာ 0.2% ဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများမှ မည်သည့်ကာကွယ်ရေးနှင့် ကုသရေးဝန်ဆောင်မှုများ ရနိုင်သနည်း။

ကျန်းမာရေးပညာပေး၊ စစ်ဆေးမှု၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စောင့်ရှောက်မှု၊ ကာကွယ်ဆေး၊ အာဟာရအကြံပေးမှု၊ ရောဂါစောင့်ကြည့်မှု၊ မူလကုသမှု၊ မိခင်နှင့်ကလေးစောင့်ရှောက်မှု၊ HIV၊ တီဘီ၊ ငှက်ဖျား၊ ဆီးချို၊ သွေးတိုး၊ မရှိမဖြစ်ဆေးဝါး၊ စိတ်ကျန်းမာရေးနှင့် ဒဏ်ရာကုသမှုတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရောဂါရှာဖွေခြင်း သို့မဟုတ် ကုသပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ဘာကြောင့် ပြတ်တောက်နိုင်သနည်း။

သွားလာမှု၊ ပျက်စီးနေသောဌာန၊ မလုံခြုံသော သို့မဟုတ် ပိတ်ထားသောလမ်း၊ မလုံခြုံမှုနှင့် ဆေးပြတ်လပ်မှုတို့ကြောင့် ချိန်းဆိုမှု၊ လွှဲပြောင်းမှု၊ နာတာရှည်ဆေးနှင့် ကုသမှုဆက်လက်လိုက်နာမှု ပြတ်တောက်နိုင်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံရှိ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများ၏ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် စောင့်ဆိုင်း/သွားလာချိန် မည်သို့ရှိသနည်း။

ကုန်ကျစရိတ်နှင့် စောင့်ဆိုင်းချိန်သည် ဌာနနှင့် မိတ်ဖက်အလိုက် ကွာခြားပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် အာမခံချက် မရှိပါ။ WHO မိတ်ဖက် မိုဘိုင်းဆေးခန်းအချို့က အခမဲ့စစ်ဆေးမှု၊ ဆေးနှင့် နောက်ဆက်တွဲကုသမှု ပေးနိုင်သော်လည်း ငွေကြေးမလုံလောက်မှု၊ အကွာအဝေးနှင့် ကုသမှုမလုံလောက်ခြင်းတို့သည် ဝင်ရောက်ခွင့်အတားအဆီး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကျန်းမာရေး

မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးဝန်ဆောင်မှုများတွင် အစိုးရဌာန၊ ပုဂ္ဂလိကနှင့် ပရဟိတဆေးခန်း၊ ဒေသခံ NGO၊ လူထုဝန်ဆောင်မှုပေးသူနှင့် ကုလသမဂ္ဂ/WHO မိတ်ဖက်များ ပါဝင်သည်။ ဝန်ဆောင်မှုရယူမှုသည် အနီးဆုံး လည်ပတ်နေသော ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာန၊ ကျေးလက်ကျန်းမာရေးဌာနခွဲ၊ မြို့နယ်ဆေးရုံ သို့မဟုတ် ဆေးခန်းမှ စတင်တတ်သည်။ မိုဘိုင်းအဖွဲ့များနှင့် လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သားများက သွားလာရခက်သောဒေသများတွင် ကူညီသည်။ ကာကွယ်ရေး၊ ကာကွယ်ဆေး၊ ရောဂါရှာဖွေကုသရေး၊ အရေးပေါ်လွှဲပြောင်းမှု၊ စိတ်ကျန်းမာရေး၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးနှင့် နောက်ဆက်တွဲကုသမှုတို့ ရှိသော်လည်း ရရှိနိုင်မှု၊ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် သွားလာချိန်သည် နေရာနှင့် လုံခြုံရေးအခြေအနေအလိုက် ကွာခြားသည်။

Tip

ချက်ချင်းလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့် အနီးဆုံး လည်ပတ်နေသော ဝန်ဆောင်မှုပေးသူကို ရွေးပြီး အခြေအနေမြန်မြန်ပြောင်းနိုင်သဖြင့် အစားထိုးရွေးချယ်စရာတစ်ခု ထားပါ။ ပုံမှန်ကုသမှုအတွက် ကုသမှုဆက်လက်ပေးနိုင်ပြီး လွှဲပြောင်းစီစဉ်ပေးနိုင်သူကို ဦးစားပေးပါ။ အရေးပေါ်ဖြစ်ပါက နှစ်သက်ရာဌာနကို စောင့်မနေဘဲ ရရှိနိုင်သော အရေးပေါ်စစ်ဆေးမှုနှင့် လွှဲပြောင်းမှုကို အသုံးပြုပါ။

ရေးသားသူများ:Thandar&Aung

ကျန်းမာရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးဦးစီးဌာနတို့သည် တရားဝင်တာဝန်ရှိသည်။ လက်တွေ့တွင် လူများသည် အစိုးရဌာန၊ ပုဂ္ဂလိက/ပရဟိတဆေးခန်း၊ NGO၊ လူထုကျန်းမာရေးလုပ်သား၊ မိုဘိုင်းဆေးခန်း၊ ကျန်းမာရေးစခန်းနှင့် ကုလသမဂ္ဂ/WHO မိတ်ဖက်များကို အသုံးပြုကြသည်။ ကျန်းမာရေးအစုအဖွဲ့သည် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့ဖြစ်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးအကျုံးဝင် အခွင့်အရေး သို့မဟုတ် တိုင်ကြားရေးစနစ် မဟုတ်ပါ။ 2026 June တွင် လိုအပ်သူ 9.2 သန်း၊ ရည်မှန်းထားသူ 2 သန်းနှင့် မိတ်ဖက် 148 ဖွဲ့ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် အကျိုးခံစားခွင့်၊ တိုင်ကြားမှု၊ ဈေးနှုန်းနှင့် အာမခံရရှိနိုင်မှုစံတစ်ခုကို စိစစ်ထားသော အရင်းအမြစ်များက အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပါ။