မြန်မာနိုင်ငံတွင် နေ့စဉ်စောင့်ရှောက်မှုအများစုကို မိဘ၊ ဆွေမျိုးနှင့် အိမ်နီးချင်းများက ပေးကြသည်။ ကလေးများအတွက် အဖွဲ့အစည်းတွင်ထားရှိစောင့်ရှောက်ခြင်းကို ပိုမိုရွေးချယ်အသုံးပြုပြီး မိသားစုအခြေပြုစောင့်ရှောက်မှုကို ယေဘုယျအားဖြင့် ဦးစားပေးသည်။ လူမှုဝန်ထမ်းဦးစီးဌာနနှင့် မိတ်ဖက်အဖွဲ့များက ကလေးကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးကိစ္စစီမံမှု၊ ဥပဒေအကူအညီ၊ စိတ်ကျန်းမာရေးနှင့် စိတ်လူမှုအထောက်အပံ့၊ မိသားစုရှာဖွေခြင်းနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း၊ မွေးစားစောင့်ရှောက်မှု၊ ဆွေမျိုးစောင့်ရှောက်မှု၊ ကလေးအဆင်ပြေနေရာနှင့် အမျိုးသမီး၊ မိန်းကလေးများအတွက် ဘေးကင်းရာနေရာများ ပေးနိုင်သည်။ အစိုးရဝန်ဆောင်မှုမရရှိသည့်နေရာများတွင် ဒေသခံ NGO များ၊ အသိုင်းအဝိုင်းအဖွဲ့များ၊ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများနှင့် လူသားချင်းစာနာမှုအဖွဲ့များက မကြာခဏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ လက်ထပ်ခြင်း၊ ကွာရှင်းခြင်း၊ ကလေးအုပ်ထိန်းခွင့်၊ မွေးစားခြင်း၊ အမွေဆက်ခံခြင်းနှင့် အမွေပစ္စည်းများသည် တစ်နိုင်ငံလုံး တစ်ပြေးညီသော မိသားစုဥပဒေလမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း မလိုက်နာပါ။ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ဘာသာရေးစည်းမျဉ်းများ၊ မြန်မာ့ဓလေ့ထုံးတမ်းဥပဒေ၊ ဓမ္မသတ်နှင့် ပြဋ္ဌာန်းဥပဒေတို့ သက်ဆိုင်နိုင်သည်။ မိသားစုဥပဒေနယ်ပယ်များစွာတွင် တရားလွှတ်တော်ချုပ်က ဓမ္မသတ်ကို ကိုးကားခဲ့သော်လည်း သက်ဆိုင်သောစည်းမျဉ်းနှင့် တရားရုံးရရှိနိုင်မှုတို့ ကွဲပြားနိုင်သဖြင့် တိကျသည့်အမှုတစ်ခုအတွက် ဒေသခံကျွမ်းကျင်ဥပဒေဝန်ဆောင်မှုထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူပါ။ မိသားစုအထောက်အပံ့သည် လူတိုင်းရရှိသည့်အရာမဟုတ်ဘဲ သတ်မှတ်အုပ်စုများကို ပစ်မှတ်ထားသည်။ လူမှုဝန်ထမ်းဦးစီးဌာန၏ မိခင်နှင့်ကလေးငွေသားလွှဲပြောင်းထောက်ပံ့မှုသည် လွှမ်းခြုံထားသောအစီအစဉ်များတွင် သတ်မှတ်ချက်ပြည့်မီသည့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် သို့မဟုတ် နို့တိုက်မိခင်များနှင့် အသက်နှစ်နှစ်အောက်ကလေး၏ မိခင် သို့မဟုတ် စောင့်ရှောက်သူများကို ပံ့ပိုးသည်။ အစီအစဉ်စည်းမျဉ်းအလိုက် အသက်နှစ်နှစ်မှ ဆယ့်ရှစ်နှစ်အတွင်း ကလေးများအတွက် မသန်စွမ်းမှုအကျိုးခံစားခွင့်အစီအစဉ်များ ရှိနိုင်ပြီး လူမှုရေးပင်စင်သည် ယခင်က အသက် 85 နှစ်နှင့်အထက်ရှိသူများကို ပံ့ပိုးခဲ့သည်။ လူသားချင်းစာနာမှုအကူအညီတွင် ငွေသား၊ အစားအစာ၊ အာဟာရ၊ ကျန်းမာရေး၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု၊ ဘေးကင်းသောရေနှင့် မသန်စွမ်းမှုအကူအညီ ပါဝင်နိုင်သော်လည်း လွှမ်းခြုံမှုသည် ထိခိုက်သည့်ဒေသ၊ ရန်ပုံငွေ၊ မိတ်ဖက်များနှင့် သတ်မှတ်ချက်များအပေါ် မူတည်သည်။ စောင့်ရှောက်ရေးတာဝန်များသည် အမျိုးသမီးများနှင့် အမျိုးသမီးဦးဆောင်အိမ်ထောင်စုများအပေါ် များစွာကျရောက်လေ့ရှိသည်။ မသန်စွမ်းကလေးများသည် စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှု၊ အချင်းချင်းအထောက်အပံ့၊ အထောက်အကူပြုနည်းပညာနှင့် လွှဲပြောင်းညွှန်းပို့မှု လိုအပ်နိုင်သည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုစောင့်ရှောက်မှုသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲနေဆဲဖြစ်ပြီး ဆွေမျိုး၊ အိမ်နီးချင်းနှင့် ရံဖန်ရံခါရရှိသော အသိုင်းအဝိုင်း သို့မဟုတ် အိမ်တွင်းစောင့်ရှောက်မှုဝန်ဆောင်မှုများအပေါ် မကြာခဏ မူတည်သည်။ 2019 ကြားဖြတ်သန်းခေါင်စာရင်းတွင် သက်ကြီးရွယ်အို 5.2 သန်းခန့်၊ အိမ်ထောင်စုလူဦးရေ၏ 10.1% ခန့်ရှိကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပြီး 2014 သန်းခေါင်စာရင်းတွင် သက်ကြီးရွယ်အိုလေးဦးလျှင် တစ်ဦးခန့် မသန်စွမ်းမှုရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပဋိပက္ခ၊ နေရပ်စွန့်ခွာရမှု၊ ရေကြီးမှု၊ ငလျင်၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် ဝန်ဆောင်မှုပြတ်တောက်မှုတို့ကြောင့် မိသားစုများ ကွဲကွာနိုင်ပြီး ကလေး၊ အမျိုးသမီး၊ သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် မသန်စွမ်းသူများအတွက် အန္တရာယ်တိုးလာနိုင်သည်။ သက်ဆိုင်ရာတုံ့ပြန်မှုများတွင် မိသားစုရှာဖွေခြင်းနှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ကိစ္စစီမံမှု၊ စိတ်လူမှုအထောက်အပံ့၊ ဥပဒေအကူအညီ၊ ငွေသားအကူအညီနှင့် ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရေးသို့ လွှဲပြောင်းညွှန်းပို့ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ 2026 လူသားချင်းစာနာမှုအစီအစဉ်သည် မြို့နယ် 330 အနက် 227 မြို့နယ်ကို လွှမ်းခြုံပြီး အကူအညီလိုအပ်သူ 16.2 သန်း၊ ကလေး 5 သန်းခန့်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ UNICEF ၏ 2026 စီမံကိန်းတွင် နေရပ်စွန့်ခွာသူ 3.6 သန်းခန့်ရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် သုံးပုံတစ်ပုံကျော်မှာ ကလေးများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤကိန်းဂဏန်းများသည် လူသားချင်းစာနာမှုစီမံကိန်းအတွက် ခန့်မှန်းချက်များဖြစ်ပြီး နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ မိသားစုစစ်တမ်းအပြည့်အစုံ မဟုတ်ပါ။ နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ လူဦးရေဆိုင်ရာ အခြေခံအချက်အလက်များမှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။ 2014 သန်းခေါင်စာရင်းတွင် ပျမ်းမျှအိမ်ထောင်စုအရွယ်အစား 4.4 ဦးခန့်ဟု မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။ 2015–16 မြန်မာလူဦးရေနှင့် ကျန်းမာရေးစစ်တမ်းတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးလျှင် ကလေးမွေးဖွားနှုန်း စုစုပေါင်း 2.3 ဦး၊ မြို့ပြတွင် 1.9 ဦးခန့်နှင့် ကျေးလက်တွင် 2.4 ဦးခန့်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ပထမအိမ်ထောင်ပြုချိန် ပျမ်းမျှအသက်မှာ အမျိုးသမီးများအတွက် 22.1 နှစ်၊ အမျိုးသားများအတွက် 24.5 နှစ်ဖြစ်ပြီး ချင်းပြည်နယ်တွင် မွေးဖွားနှုန်း 4.6 ရှိကာ သိသိသာသာမြင့်သည်။ ဤကိန်းဂဏန်းများသည် ယခင်ကာလများကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး ပြည်နယ် သို့မဟုတ် တိုင်းဒေသကြီးတိုင်း၏ လက်ရှိတိုင်းတာချက်အဖြစ် မယူဆသင့်ပါ။ သားဆက်ခြားစီမံကိန်း၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စောင့်ရှောက်မှု၊ မီးဖွားပြီးနောက်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် အရေးပေါ်သားဖွားလွှဲပြောင်းမှုများကို အစိုးရ၊ လူသားချင်းစာနာမှုနှင့် မိတ်ဖက်ကွန်ရက်များမှ ရရှိနိုင်သော်လည်း ပဋိပက္ခနှင့် ဝေးလံခေါင်သီသောနေရာများကြောင့် ဝန်ဆောင်မှုရရှိမှု မယုံကြည်ရနိုင်ပါ။
မြန်မာနိုင်ငံရှိ မိသားစုဘဝ
မြန်မာနိုင်ငံရှိ မိသားစုဘဝကို အိမ်ထောင်စုနှင့် ဆွေမျိုးစောင့်ရှောက်မှု၊ အသိုင်းအဝိုင်းအထောက်အပံ့၊ ဘာသာရေးနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများ၊ အများပြည်သူဝန်ဆောင်မှုများက ပုံဖော်သည်။ လိုအပ်ချက်တိုင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော တစ်နိုင်ငံလုံးသုံး မိသားစုဝန်ဆောင်မှုတစ်ခု မရှိပါ။ အကူအညီရရှိနိုင်မှုသည် နေရာ၊ ဘေးကင်းမှု၊ စာရွက်စာတမ်း၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် မိသားစုအပေါ် သက်ဆိုင်သောစည်းမျဉ်းများအလိုက် ကွဲပြားသည်။
Tip
မြန်မာနိုင်ငံရှိ မိသားစုအထောက်အပံ့ကို ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုတည်းအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ဒေသအလိုက် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသည့် စောင့်ရှောက်ရေးကွန်ရက်အဖြစ် သဘောထားပါ။ ဆွေမျိုးနှင့် အသိုင်းအဝိုင်းအထောက်အပံ့သည် ဘေးကင်းပြီး ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အခါ အသုံးပြုပါ။ မိသားစုခွဲကွာမှု၊ အနိုင်ကျင့်မှု၊ မသန်စွမ်းမှု၊ နေရပ်စွန့်ခွာရမှု၊ ပြင်းထန်သောရောဂါ သို့မဟုတ် ဝင်ငွေဆုံးရှုံးမှုကြောင့် အိမ်ထောင်စု မဖြေရှင်းနိုင်တော့သည့်အခါ တရားဝင် သို့မဟုတ် လူသားချင်းစာနာမှုအကူအညီကို စောစီးစွာရှာပါ။ ဒေသတွင် လက်ရှိရရှိနိုင်မှုကို အတည်မပြုမချင်း အကျိုးခံစားခွင့်၊ ဥပဒေစည်းမျဉ်း သို့မဟုတ် ဝန်ဆောင်မှုတည်နေရာတစ်ခုကို ရှိမည်ဟု မယူဆပါနှင့်။

