ম্যানমাৰত পৰিয়াল

ম্যানমাৰত দৈনন্দিন যত্নৰ বেছিভাগ দায়িত্ব পিতৃ-মাতৃ, আত্মীয় আৰু চুবুৰীয়াই লয়। শিশুৰ বাবে সাধাৰণতে পৰিয়ালৰ মাজত যত্নক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হয়; প্ৰতিষ্ঠানত ৰখা তুলনামূলকভাৱে সীমিত। Department of Social Welfare (সমাজ কল্যাণ বিভাগ) আৰু সহযোগী সংস্থাই শিশু-সুৰক্ষাৰ গোচৰ ব্যৱস্থাপনা, আইনী সহায়, মানসিক স্বাস্থ্য আৰু মনোসামাজিক সহায়, পৰিয়াল সন্ধান আৰু পুনৰ-মিলন, পালক যত্ন, আত্মীয়ৰ যত্ন, শিশুবান্ধৱ স্থান আৰু মহিলা আৰু ছোৱালীৰ নিৰাপদ স্থান আগবঢ়াব পাৰে। ৰাজহুৱা সেৱা নথকা ঠাইত স্থানীয় NGO, সমাজৰ গোট, ধৰ্মীয় প্ৰতিষ্ঠান আৰু মানৱীয় সংস্থাই প্ৰায়ে অভাৱ পূৰণ কৰে। বিবাহ, বিবাহ-বিচ্ছেদ, শিশুৰ তত্ত্বাৱধান, দত্তক গ্ৰহণ, উত্তৰাধিকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বাবে একেটা ৰাষ্ট্ৰীয় পাৰিবাৰিক-আইনী পথ নাই। পৰিস্থিতি অনুসৰি ধৰ্মীয় নিয়ম, Myanmar Customary Law (ম্যানমাৰ প্ৰথাগত আইন), Dhammathat আৰু প্ৰণীত আইন প্ৰাসংগিক হ’ব পাৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে পৰিয়াল-আইনৰ কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত Dhammathat-ৰ উল্লেখ কৰিছে; কিন্তু নিৰ্দিষ্ট গোচৰৰ বাবে যোগ্য স্থানীয় আইনী সেৱাৰ পৰামৰ্শ লাগে, কাৰণ প্ৰযোজ্য নিয়ম আৰু আদালতলৈ প্ৰৱেশ বেলেগ হ’ব পাৰে। পাৰিবাৰিক সহায় লক্ষ্যভিত্তিক, সাৰ্বজনীন নহয়। Department of Social Welfare-ৰ Maternal and Child Cash Transfer-এ সামৰি লোৱা কাৰ্যসূচীত যোগ্য গৰ্ভৱতী বা স্তন্যপান কৰোৱা মহিলা আৰু দুবছৰৰ তলৰ শিশুৰ মাতৃ বা যত্নকাৰীক সহায় কৰে। Child Disability Benefit-ৰ আঁচনিয়ে কাৰ্যসূচীৰ নিয়ম অনুসৰি 2–18 বছৰীয়া শিশুক সহায় কৰিব পাৰে; Social Pension-এ ঐতিহাসিকভাৱে 85 বছৰ আৰু তাতকৈ বয়সীয়া লোকক সহায় কৰিছে। মানৱীয় সহায়ত নগদ ধন, খাদ্য, পুষ্টি, স্বাস্থ্য, সুৰক্ষা, নিৰাপদ পানী আৰু অক্ষমতা-সহায় থাকিব পাৰে; অঞ্চল, পুঁজি, সহযোগী আৰু যোগ্যতাৰ চৰ্তৰ ওপৰত সেৱা নিৰ্ভৰ কৰে। যত্নৰ দায়িত্ব প্ৰায়ে মহিলাৰ আৰু মহিলা-মুখ্য পৰিয়ালৰ ওপৰত অধিককৈ পৰে। অক্ষমতা থকা শিশুক পৰীক্ষা, সমবয়সীৰ সহায়, সহায়ক প্ৰযুক্তি আৰু ৰেফাৰেল লাগিব পাৰে। বয়োজ্যেষ্ঠৰ যত্নৰ সেৱা এতিয়াও খণ্ডিত; সাধাৰণতে আত্মীয়, চুবুৰীয়া আৰু মাজে-সময়ে সমাজ বা ঘৰতে যত্নৰ সেৱাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। 2019 Inter-censal Survey-ত প্ৰায় 5.2 million বয়োজ্যেষ্ঠ, অৰ্থাৎ পৰিয়ালভুক্ত জনসংখ্যাৰ 10.1%, নথিভুক্ত হৈছিল; 2014 Census-ত প্ৰায় এক-চতুৰ্থাংশ বয়োজ্যেষ্ঠৰ অক্ষমতা থকা দেখা গৈছিল। সংঘাত, স্থানচ্যুতি, বানপানী, ভূমিকম্প, দৰিদ্ৰতা আৰু সেৱাৰ বিপৰ্যয়ে পৰিয়াল বিচ্ছিন্ন কৰিব পাৰে আৰু শিশু, মহিলা, বয়োজ্যেষ্ঠ আৰু অক্ষমতা থকা লোকৰ বিপদ বঢ়াব পাৰে। প্ৰাসংগিক সঁহাৰিত সন্ধান আৰু পুনৰ-মিলন, গোচৰ ব্যৱস্থাপনা, মনোসামাজিক সহায়, আইনী সহায়, নগদ সহায় আৰু স্বাস্থ্য বা সুৰক্ষালৈ ৰেফাৰেল আছে। 2026 চনৰ মানৱীয় পৰিকল্পনাই 330টা টাউনশ্বিপৰ ভিতৰত 227টা সামৰে আৰু 16.2 million প্ৰয়োজনত থকা লোক চিনাক্ত কৰে; ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰায় 5 million শিশু। UNICEF-ৰ 2026 চনৰ পৰিকল্পনাত প্ৰায় 3.6 million আভ্যন্তৰীণভাৱে স্থানচ্যুত লোকৰ কথা আছে, য’ত শিশুৰ অংশ এক-তৃতীয়াংশতকৈ বেছি; এইবোৰ মানৱীয় পৰিকল্পনাৰ সংখ্যা, সমগ্ৰ দেশৰ পৰিয়ালৰ সম্পূৰ্ণ জৰীপ নহয়। ৰাষ্ট্ৰীয় জনসংখ্যাগত ভিত্তি-তথ্য সীমিত। 2014 Census-ত গড় পৰিয়ালৰ আকাৰ প্ৰায় 4.4 জন নথিভুক্ত হৈছিল। 2015–16 Myanmar Demographic and Health Survey-ত প্ৰতি মহিলাৰ মুঠ সন্তান জন্মৰ হাৰ 2.3; নগৰীয়া অঞ্চলত প্ৰায় 1.9 আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলত 2.4 আছিল। প্ৰথম বিবাহৰ মধ্যমীয়া বয়স মহিলাৰ বাবে 22.1 আৰু পুৰুষৰ বাবে 24.5 বছৰ আছিল; Chin State-ত প্ৰজননৰ হাৰ যথেষ্ট বেছি, 4.6 আছিল। এই সংখ্যাই আগৰ সময় বৰ্ণনা কৰে; প্ৰতিটো ৰাজ্য বা অঞ্চলৰ বৰ্তমানৰ জোখ বুলি নাভাবিব। পৰিয়াল পৰিকল্পনা, গৰ্ভাৱস্থাৰ আগৰ যত্ন, প্ৰসৱৰ পিছৰ যত্ন আৰু জৰুৰী প্ৰসূতি-ৰেফাৰেল ৰাজহুৱা, মানৱীয় আৰু সহযোগী নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে পোৱা যায়; কিন্তু সংঘাত আৰু দূৰৱৰ্তী ভৌগোলিক অৱস্থাই সেৱাৰ প্ৰৱেশ অনিশ্চিত কৰিব পাৰে।