Ландшафт Літвы пераважна нізінны і спадзіста-хвалісты. Лясы, палі, азёры, рэкі, балоты і ўзбярэжжа Балтыйскага мора — асноўныя прыродныя асяроддзі краіны. Лясы — адна з характэрных рыс краіны. Сасна, елка, бяроза, вольха і дуб служаць асяроддзем для жывёл, грыбоў, ягад і шматлікіх дробных раслін. У Літве шмат азёр і рэк. Яны важныя для рыб, птушак, забалочаных угоддзяў, сістэм пітнога водазабеспячэння і адпачынку, а таксама звязаны з мясцовымі традыцыямі купання, катання на лодках і рыбалкі. Балтыйскае ўзбярэжжа ўключае пясчаныя пляжы, дзюны, лагуны і прыбярэжныя лясы. Куршская каса, якая па-літоўску называецца Kuršių nerija, асабліва ўразлівая, бо вецер, вада, расліны і людзі пастаянна змяняюць яе дзюны. Балоты і верхавыя балоты затрымліваюць ваду і вуглярод, а таксама служаць незвычайным асяроддзем для жывёл і раслін. Яны могуць здавацца пустымі, але там часта растуць рэдкія расліны і гняздуюцца або спыняюцца пералётныя птушкі. Да ахоўных тэрыторый належаць нацыянальныя паркі, рэгіянальныя паркі, запаведнікі і іншыя прыродаахоўныя зоны. Іх літоўскія назвы — nacionalinis parkas, regioninis parkas і gamtinis rezervatas; для кожнага тыпу могуць дзейнічаць розныя правілы доступу. Прырода не аддзеленая ад чалавека. Лясная гаспадарка, сельская гаспадарка, рыбалоўства, турызм, дарогі і жыллё ўплываюць на асяроддзе пражывання, таму экалагічныя рашэнні часта ўраўнаважваюць выкарыстанне прыроды з яе доўгатэрміновай аховай. Сярод распаўсюджаных праблем — смецце, турбаванне дзікіх жывёл, пашкоджанне дзюн, забруджванне вады, інвазійныя віды і фрагментацыя асяроддзя пражывання. Наведвальнікі могуць паменшыць шкоду, трымаючыся пазначаных маршрутаў, кантралюючы хатніх жывёл, не распальваючы вогнішчы па-за дазволенымі месцамі і забіраючы смецце з сабой. Прырода Літвы дае чыстае паветра, магчымасці для адпачынку, мясцовыя харчовыя прадукты, турызм, адукацыю і абарону ад спёкі або паводак. Гэтыя перавагі захоўваюцца, калі прыродныя асяроддзі застаюцца звязанымі, а рэсурсы выкарыстоўваюцца беражліва.
Прырода ў Літве
Прыроду Літвы вызначаюць лясы, азёры, рэкі, забалочаныя ўгоддзі, сельскагаспадарчыя землі і кароткая ўзбярэжная паласа Балтыйскага мора. Гэтыя ўзаемазвязаныя ландшафты падтрымліваюць дзікую прыроду, служаць месцамі адпачынку і ўплываюць на паўсядзённае жыццё. Правілы доступу і аховы залежаць ад тыпу тэрыторыі і яе ахоўнага статусу.
Tip
Стаўцеся да прыроды Літвы як да агульнай жывой сістэмы, а не як да бязмежнай пляцоўкі для забаў. Перад наведваннем лесу, балота, возера або ахоўнай тэрыторыі высветліце тып мясцовасці, прачытайце знакі пры ўваходзе і плануйце пакінуць месца некранутым. Простыя звычкі — напрыклад, хадзіць па пазначаных сцежках і забіраць смецце з сабой — абараняюць дзікіх жывёл і наступных наведвальнікаў.