การเดินทางและการขนส่งในประเทศลาว

กระทรวงโยธาธิการและขนส่งดูแลนโยบายการขนส่งระดับชาติ หน่วยงานระดับแขวงหรือเมืองหลวงและสำนักงานระดับอำเภอดูแลเรื่องท้องถิ่นหลายด้าน ถนนแห่งชาติเชื่อมเวียงจันทน์กับแขวงและด่านพรมแดน รวมถึงเส้นทางหมายเลข 13, 2, 8, 9, 12 และ 16 ถนนแบ่งเป็นถนนแห่งชาติ ถนนแขวงหรือเมืองหลวง ถนนอำเภอ ถนนเทศบาล ถนนชนบท และถนนในเขตพิเศษ การจราจรหนาแน่น การบำรุงรักษาที่กระจัดกระจาย ฝน น้ำท่วม และดินถล่มอาจทำให้สภาพถนนและเวลาเดินทางเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล ระบบขนส่งสาธารณะกระจัดกระจาย ไม่ได้อยู่ภายใต้ตารางเวลาและระบบค่าโดยสารทั่วประเทศแบบเดียวกัน วิสาหกิจรถโดยสารรัฐนครหลวงเวียงจันทน์ รถโดยสารเอกชน และรถตุ๊กตุ๊กให้บริการในเวียงจันทน์ ส่วนพื้นที่อื่นมีรถโดยสาร มินิบัส รถตุ๊กตุ๊ก และรถสองแถวให้บริการในท้องถิ่นหรือระหว่างเมือง บริการทดสอบรถโดยสารด่วนพิเศษเวียงจันทน์และรถโดยสารไฟฟ้าเริ่มอีกครั้งเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2026 และให้บริการฟรีถึงวันที่ 9 พฤษภาคม 2026 บนเส้นทางดงโดก–ตลาดเช้า 19 ป้าย ตั้งแต่ 06:00 ถึง 22:00 ต้องตรวจสอบค่าโดยสารและตารางเวลาปัจจุบันหลังสิ้นสุดช่วงทดสอบ รถไฟลาว–จีนเปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2021 บนเส้นทางเวียงจันทน์–บ่อเต็น ระยะทาง 414 กิโลเมตร มีสถานีรวมถึงเวียงจันทน์ วังเวียง หลวงพระบาง เมืองไซ และบ่อเต็น ให้บริการทั้งผู้โดยสารและสินค้า มีรายงานว่าบริการระหว่างประเทศคุนหมิง–เวียงจันทน์ใช้เวลาประมาณ 10 ชั่วโมง 30 นาที โดยมีรถไฟหนึ่งขบวนต่อทิศทางในปี 2024 แต่ตารางเวลาและค่าโดยสารเปลี่ยนแปลงได้ การเดินทางข้ามพรมแดนต้องใช้หนังสือเดินทางและตั๋วพิมพ์ สามารถซื้อตั๋วผ่านการรถไฟจีน แอปพลิเคชันรถไฟลาว–จีน หรือสถานี รถจักรยานยนต์มีความสำคัญมากต่อการเดินทางประจำวัน โดยเฉพาะในเวียงจันทน์ ยานพาหนะทางบกต้องจดทะเบียนและตรวจสภาพทางเทคนิคผ่านหน่วยงานทะเบียนยานพาหนะส่วนกลาง ระดับแขวง เมืองหลวง หรืออำเภอ รถจักรยานยนต์และรถยนต์ขนาดเล็กใหม่โดยทั่วไปเริ่มตรวจประจำปีหลังใช้งาน 2 ปี รถยนต์โดยสารและรถบรรทุกใหม่โดยทั่วไปต้องตรวจหลังปีแรกและตรวจทุก 6 เดือน รถนำเข้ามือสองเป็นไปตามรอบตรวจประจำปีหรือทุก 6 เดือน ขึ้นอยู่กับประเภทรถ โดยทั่วไปตั้งเป้าดำเนินการใบรับรองการโอนยานพาหนะภายใน 5 วันทำการ ข้อกำหนด เอกสาร และค่าธรรมเนียมการจดทะเบียน ใบอนุญาตขับขี่ และการสอบขับรถขึ้นอยู่กับสำนักงานท้องถิ่นที่รับผิดชอบ ยกเลิกข้อจำกัดการนำเข้ารถยนต์ไฟฟ้าแล้ว รถยนต์ไฟฟ้าได้ลดภาษีทางถนน 30% และอาจได้รับสิทธิพิเศษด้านที่จอดรถ แต่โครงสร้างพื้นฐานสำหรับชาร์จยังมีจำกัดนอกเวียงจันทน์ สามารถเดินหรือปั่นจักรยานสำหรับการเดินทางในท้องถิ่น แต่โดยมากต้องใช้ถนนร่วมกับยานพาหนะอื่น ยังไม่มีข้อมูลยืนยันว่าลาวมีเครือข่ายเลนจักรยานปลอดภัยเชื่อมต่อกันทั่วประเทศ และคุณภาพทางเท้ากับทางข้ามคนเดินแตกต่างกันมากตามพื้นที่ เวียงจันทน์มีโครงการด้านการเดิน การปั่นจักรยาน การเข้าถึงด้วยยานพาหนะไม่ใช้เครื่องยนต์ พื้นที่คนเดิน และการปรับปรุงสัญญาณจราจร นอกเมือง การเดินทางไกลมักใช้รถโดยสารหรือมินิบัส รถไฟ หรือสายการบินลาว สายการบินลาวเผยแพร่ตารางเวลาอย่างเป็นทางการ การจอง ตั๋วอิเล็กทรอนิกส์ และรหัสการจองสำหรับจุดหมายรวมถึงหลวงพระบาง เชียงขวาง อุดมไซ หลวงน้ำทา หัวพัน บ่อแก้ว สะหวันนะเขต และปากเซ ควรตรวจสอบเที่ยวบินและรถไฟกับผู้ให้บริการอย่างเป็นทางการก่อนออกเดินทาง เรือในแม่น้ำโขง เรือท้องถิ่น หรือเรือข้ามฟากให้บริการการเดินทางท้องถิ่นและท่องเที่ยวบางแห่ง แต่ไม่มีเครือข่ายผู้โดยสารประจำทั่วประเทศที่ยืนยันได้ กฎหมายจราจรฉบับแก้ไขปี 2012 กฤษฎีกาเลขที่ 615/GOV ปี 2020 ว่าด้วยกฎจราจรทางบก กฤษฎีกาเลขที่ 568/GOV ปี 2021 ว่าด้วยบทลงโทษ และยุทธศาสตร์ความปลอดภัยทางถนนแห่งชาติปี 2021–2030 เป็นกรอบความปลอดภัยหลัก ข้อมูลขององค์การอนามัยโลกระบุความเร็วสูงสุดในเมือง 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และในชนบท 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ระดับแอลกอฮอล์ในเลือด 0.05 กรัมต่อเดซิลิตร ผู้ขับขี่และผู้โดยสารยานยนต์ต้องสวมหมวกนิรภัย มีข้อกำหนดทางกฎหมายเรื่องเข็มขัดนิรภัยและที่นั่งนิรภัยสำหรับเด็ก และห้ามใช้โทรศัพท์มือถือขณะขับรถทั้งแบบถือและแบบแฮนด์ฟรี ตำรวจและกระทรวงโยธาธิการและขนส่งใช้การบังคับใช้ด้วยเจ้าหน้าที่และการตรวจวัดแอลกอฮอล์ ยุทธศาสตร์ตั้งเป้าลดผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บที่ไม่เสียชีวิตลง 50% ภายในปี 2030 มีรายงานผู้เสียชีวิต 831 คนในปี 2021 เทียบกับค่าประมาณขององค์การอนามัยโลกที่ 1,217 คน ผู้ใช้ระบบขนส่งยังมีหน้าที่ปฏิบัติตามกฎจราจร เคารพข้อจำกัดด้านความปลอดภัย น้ำหนัก และความเร็ว รักษาความสะอาดพื้นที่สาธารณะ และปกป้องสิ่งแวดล้อม การใช้ยานยนต์บนถนนเพิ่มการปล่อยก๊าซจากการขนส่ง การคาดการณ์ตามแนวโน้มปกติประเมินว่าการปล่อยจากภาคขนส่งในปี 2050 อาจสูงกว่าปี 2025 ประมาณ 3 เท่า ขนส่งสาธารณะ รถโดยสารไฟฟ้า รถไฟฟ้า การเดิน และการปั่นจักรยานช่วยลดรถติด มลพิษทางอากาศ และการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้ แต่การขยายระบบถูกจำกัดด้วยต้นทุนลงทุนและดำเนินงาน รวมถึงขีดความสามารถทางการคลังของลาว ดังนั้นถนนที่ทนต่อสภาพภูมิอากาศ การควบคุมน้ำหนัก การบำรุงรักษา และการเปลี่ยนไปใช้รูปแบบการเดินทางที่ปล่อยมลพิษต่ำจึงเป็นประเด็นสำคัญด้านการขนส่ง