Хароҷот дар Қирғизистон

Хароҷоти зиндагӣ дар Қирғизистон манзил, хизматрасониҳои коммуналӣ, ғизо, нақлиёт, тандурустӣ, маориф, алоқа, фароғат ва хароҷоти номунтазамро дар бар мегиранд. Харҷи воқеӣ аз минтақа, мавсим, шумораи аъзои хонавода, даромад, тарзи манзил ва дастрасӣ ба хизматрасонӣ вобаста аст. Буҷаи воқеиро бо соми қирғизӣ (KGS) тартиб дода, хароҷоти собит ва тағйирёбандаро ҷудо кунед ва гармидиҳии зимистона, беморӣ, таъмир ва сафарро ба назар гиред. «Прожиточный минимум» ҳадди ақали зиндагӣ арзиши омории истинодӣ аст, на ҳуқуқи худкори гирифтани кумаки молиявӣ.

Tip

Арзёбии хароҷотро дар Қирғизистон ҳамчун нақшаи гардиши пули хонавода бинед, на як рақами умумимиллӣ. Манзил, коммуналӣ дар зимистон, ғизо, нақлиёт ва тандурустиро авлавият дода, баъд маориф, алоқа, оила, фароғат ва хароҷоти номунтазамро бо KGS илова кунед. Прожиточный минимумро танҳо ҳамчун нишондиҳандаи оморӣ истифода баред ва то тасдиқи ҳуқуқу дастрасӣ имтиёз ё хизматрасонии пӯшондашударо ба ҳисоб нагиред.