محیط زیست عراق دله

عراق دله بیابان‌های خشک، دره‌های رودخانه‌ای، کوه‌های شمال، زمین‌های کشاورزی، شهرها و مرداب‌های جنوبی وجود دارنه. این محیط‌ها با آب، باد، حیوانات وحشی، جابه‌جایی، کشاورزی و کارهای آدم‌ها به هم وصل هسته. رودهای دجله و فرات (Tigris and Euphrates) واسه آب آشامیدنی، آبیاری، صنعت، بوم‌سازگان‌ها و زندگی روزمره خیلی مهم هسته. مقدار و کیفیت آب، بسته به جا و فصل تغییر کِنه، و آلودگی و مصرف ناکارآمد می‌تونه مقدار آب سالمِ در دسترس ره کم کِنه. تابستون‌های داغ، بارندگی کم، خشکسالی و بادهای تند شرایط محیط زیست ره شکل دنه. توفان گردوخاک یه ویژگی طبیعی منطقه هسته، ولی خشک‌شدن خاک، کم‌شدن پوشش گیاهی، آسیب زمین و ساخت‌وساز می‌تونه گردوخاک هوا ره شدیدتر کِنه. آلودگی هوا ممکنه جِر رفت‌وآمد، ژنراتورها، صنعت، کارهای نفت و گاز، سوزوندن زباله و سوخت‌های خونوادگی بیّه. اثرش معمولاً نزدیک جاده‌های شلوغ، منطقه‌های صنعتی، آتیش‌ها و جاهای کم‌تهویه بیشتر هسته. مدیریت زباله معمولاً با جمع‌کردن زباله خونوار، خدمات شهرداری، جمع‌کننده‌های خصوصی، محل‌های دفع و جمع‌آوری غیررسمی مواد قابل استفاده انجام دنه. هرجا جمع‌آوری یا دفع کنترل‌شده ضعیف بَوِنه، ریختن زباله و سوزوندن روباز می‌تونه محله‌ها، خاک، هوا و راه‌های آبی ره آلوده کِنه. خاک جِر فرسایش، شورشدن، استفاده بیش‌ازحد، آلودگی و از بین رفتن پوشش گیاهی آسیب بینه. تو منطقه‌های کشاورزی آبی، زهکشی بد و جمع‌شدن نمک می‌تونه بهره‌وری ره کم کِنه و به خراب‌شدن زمین دامن بزنِه. مرداب‌های بین‌النهرین جنوبی (Mesopotamian Marshes) تالاب‌های مهم جنوب عراق هسته و اغلب اَهور، نام دیگر این مرداب‌ها (Ahwar)، نامیده بَونِه. این مرداب‌ها از جانوران وحشی، ماهیگیری، دامداری، نی‌ها، زندگی مردم محلی و چشم‌انداز فرهنگی ویژه عرب‌های مرداب‌نشین (Marsh Arab) پشتیبانی کِنه، ولی به آب کافی و مناسب وابسته هسته. حفاظت محیط زیست در عراق، نهادهای ملی و محلی، سازمان‌های آب و کشاورزی، شهرداری‌ها، کسب‌وکارها، دانشگاه‌ها، گروه‌های مردمی و خونواده‌ها ره دربرمی‌گیره. پیشرفت عملی به خدمات قابل‌اعتماد، اجرای قانون، مشارکت مردم، مصرف بهتر منابع و همکاری میان مرزهای اداری و ملی وابسته هسته.