بلایای طبیعی و حوادث در عراق

خطر بلایا در عراق بر اساس جغرافیا متفاوت است. مناطق نزدیک رودخانه ممکن است با سیل روبه‌رو شوند، مناطق خشک ممکن است از خشکسالی و توفان گردوغبار آسیب ببینند و مناطق شمالی یا شمال‌شرقی ممکن است لرزش‌های شدیدتر زلزله را تجربه کنند. گرمای شدید خطری مهم در زندگی روزمره است. می‌تواند باعث کم‌آبی و بیماری ناشی از گرما شود، خطر آتش‌سوزی را افزایش دهد و به برق، آب، حمل‌ونقل و خدمات سلامت فشار وارد کند. بارندگی شدید ممکن است به‌سرعت خیابان‌ها و مناطق کم‌ارتفاع را سیل‌زده کند، زیرا شبکه تخلیه آب ممکن است محدود یا مسدود باشد. آب روان می‌تواند کانال‌های روباز، جاده‌های آسیب‌دیده، خطرهای برقی و آب آلوده را پنهان کند. توفان‌های گردوغبار و شن می‌توانند دید را کاهش دهند و تنفس را دشوار کنند. این توفان‌ها ممکن است سفر جاده‌ای، هوانوردی، کار در فضای باز و زندگی روزمره افراد مبتلا به آسم یا بیماری‌های ریوی دیگر را مختل کنند. خشکسالی به‌تدریج پدید می‌آید، اما می‌تواند بر آب آشامیدنی، کشاورزی، دام، تولید غذا و مهاجرت اثر بگذارد. کمبود آب همچنین ممکن است تنش میان خانوارها، جوامع یا بخش‌های اقتصادی را افزایش دهد. زلزله را نمی‌توان با اطمینان پیش‌بینی کرد. ساخت‌وساز ایمن‌تر، محکم‌کردن وسایل خانه، تمرین رفتارهای حفاظتی و بررسی دقیق پس از لرزش از تلاش برای حدس‌زدن زمان زلزله مفیدتر است. دفاع مدنی، خدمات سلامت، پلیس، مقام‌های محلی، نهادهای خدمات شهری، سازمان‌های امدادی و گروه‌های اجتماعی ممکن است همگی در پاسخ به بلا مشارکت کنند. نقش‌هایشان ممکن است هم‌پوشانی داشته باشد و دسترسی به مناطق دورافتاده یا به‌شدت آسیب‌دیده ممکن است کندتر باشد. برنامه خانوادگی مقابله با بلا باید حتی هنگام قطع برق و ضعف خدمات تلفن همراه کار کند. آب، داروی ضروری، روشنایی، ارتباط، پناهگاه امن و تمهیدات تخلیه از اجزای پایه آن هستند.