حرفه، شناختهشده کاری نوع هسته که ویژه دانش یا مهارت لازم داره. ایرانِ پیشه راه‌ها دانشگاهی درس تا فنی آموزش، شاگردی، فامیلی یادگیری و مستقیم کارجای تجربه ره شامل کنه. قانونگذاریشده حرفهها، فقط کار هاکردنِ میل ره بیشتر لازم دارن. سلامت، حقوق، مهندسی، آموزش، مالیه، ترابری یا عمومی ایمنیِ کارون ممکنه شناختهشده مدرک، آزمون، ثبت‌نام یا صلاحیتدار نهادِ مجوز لازم داشته بَون. ماهر پیشه‌ها برق‌کاری، مکانیکی، ساختمانی هنر، خیاطی، خوراک‌درستی و تعمیر ره شامل کنن. عملی توانایی و مشتری اعتماد ممکنه کلاس‌درسی گواهی هم‌قد مهم بَون. عمومی بخشِ شغل‌ها بیشتر رسمی استخدامی روند و ثبت‌شده مدرکون دارن. خصوصی کارفرماها متنوع‌تر ورود راه داشته بَون، اما باز هم کارجو باید امن و قابل‌اعتماد کارکردنِ نشونه بدنه. بعضی متخصصون کارمند بَون، بعضی دیگه خوداشتغال بَون یا کوچیک کسب‌وکار بگردونن. خوداشتغالی استقلال بده، اما مشتری، قیمت‌گذاری، پرونده، جواز، مالیات، بیمه و کسب‌وکار خطرِ مسئولیت هم بیاره. محافظتشده مدرک ره معنی دنه، پس حرفهای عنوان ره سرسری بهکار نبرین. خارجی یا داخلی مدرک ره مقصودِ کارِ واسه شناخته‌شدگی‌یه بررسی هاکنین. کارِ شرطون حرفه‌به‌حرفه خیلی فرق دارنه. کارجو باید جسمی زور، ایمنی خطر، برنامه، جا، درآمدِ ثبات، پیشرفت و فامیلی مسئولیتونِ سازگاری ره بررسی هاکنه. خوبِ حرفه انتخاب، توانایی، علاقه، محلی تقاضا، قانونی ورود و شدنی آموزش راه ره جور هاکنه. سرپرستیشده پروژه، کوتاه کارآموزی یا آشنایی مصاحبه ممکنه فقط حرفه نوم ره دونستنِ سر بیشتر چیز یاد بده.
حرفهها تو ایران
ایرانِ حرفهها دانشگاهی کار، ماهر پیشه، عمومی خدمت، صنعتی کار، کشاورزی، خرده‌فروشی، ترابری، مراقبت، فناوری و هنری خدمتون ره دربر گیرن. فارسی «شغل» (shoghl) کار یا پیشه معنی دنه؛ «حرفه» (herfe) بیشتر پیشه یا تخصصی کار ره گنه. ورود، درس، عملی آموزش، جواز، تجربه یا اینونِ آمیزه وابسته بونه.
Tip
ایرانِ حرفه ره روزمره واقعی کار و ورودِ راهِ سر بسنجین، نه فقط اجتماعی تصویر. دراز آموزشِ سر خرج هاکردن پیش لازم مدرکون ره بررسی هاکنین. سرپرستیشده تمرین، کار نمونه، معرفی‌نامه یا شناختهشده مدرک‌وا توانایی ره ثابت هاکنین.