سکھݨ ایران وچ

ایران وچ سکھݨ وچ علم تے ہنر حاصل کرݨ دے ہر منظم یا ذاتی طریقے شامل ہن۔ فارسی اصطلاحاں تعلیم (āmuzesh) تے سکھݨ (yādgiri) نوں عام طور تے سمجھیا ویندا اے۔ رسمی تعلیم زیادہ تر سکولاں، یونیورسٹیاں، تکنیکی اداریاں تے لائسنس یافتہ تربیتی مرکزیاں وچ تھیندی اے۔ ایہہ راہ عام طور تے نصاب دی پیروی کردے ہن تے سند یا ڈگری تک لے جا سڳدے ہن۔ غیر رسمی سکھݨ وی اہم اے۔ لوک گھر دے افراد، ماہر کم کاراں، کتاباں، تعلیمی میڈیا، برادری دیاں سرگرمیاں تے بار بار مشق دے ذریعے سکھدے ہن۔ نجی ٹیوشن عام اے، خاص طور تے جݙاں سکھݨ والے سکول دے مضمون، داخلہ امتحاناں، زبانواں یا پیشہ ورانہ ہنر وچ مدد چاہندے ہن۔ استاداں تے تھاواں دے حساب نال معیار تے خرچ وچ وݙا فرق تھی سڳدا اے۔ سکھݨ وچ استاداں، درسی کتاباں، امتحاناں تے احتیاط نال تیاری نوں اکثر وݙا وزن ڈتا ویندا اے۔ عملی مشق، گفتگو، منصوبے تے مسئلہ حل کرݨ ایہہ زیادہ روایتی انداز نوں مکمل کر سڳدے ہن۔ ہر تھاں رسائی اک جئی کائنی۔ وݙے شہراں وچ عام طور تے زیادہ ادارے تے ماہر استاد ملدے ہن، جݙاں چھوٹے شہر تے دیہی علاقے گھٹ چوناں دے سڳدے ہن۔ ڈیجیٹل کورس تے ریکارڈ تھیے سبق رسائی ودھا سڳدے ہن، خاص طور تے زبان، سکولی تے تکنیکی مضمونواں کیتے۔ انٹرنیٹ دی رسائی، ادائیگی دے طریقے، تسلیم تھیوݨ تے کورس دا معیار ہݨ وی اِنہاں دی افادیت نوں محدود کر سڳدے ہن۔ بہترین سکھݨ دا راہ سکھݨ والے دے مقصد تے منحصر اے۔ تسلیم تھی ہوئی قابلیت کیتے مناسب ادارہ ضروری اے، جݙاں عملی ذاتی مقصد رہنمائی والی مشق تے آپݨے آپ سکھݨ نال حاصل تھی سڳدا اے۔