کارفرما (karfarma) اون طرف هسته که کارگرِ کار ره می‌گیره و در برابرش مزد پردازنه و کار ره راهنمایی کنه. واقعی کارفرما، اسنادِ نوشته‌شده نوم همرا، واقعی رابطه‌ساس تشخیص داده بونه. استخدام پیش، کارفرما باید کار، لازم مهارتون، کارجا، ساعت، مزدِ روش و گزارش‌دادنِ مسیر ره روشن هاکنه. استخدامی وعده‌ها باید واقعی پیشنهادِ شغل ره نشون بدنه. کارفرما باید روشنِ کاری قرارداد دِنه و درستِ کارکنون پرونده ره نگه داره. کارگر باید نسخه بگیره، ناقص مدرکِ امضا هاکردنِ درخواست ره نه. مزدِ پرونده باید حقوق، مزایا، کسرها، حضور و پرداختی روزون ره نشون بده. قابل‌پیگیری روشِ پرداخت و رسیدِ دادن، بدفهمی ره کم کنه. اجتماعی بیمه ثبت‌نام شامل بیّه، کارفرما معمولاً گزارش و سهمِ پرداختِ مسئولیت داره. پس کارگرِ درست هویت، شروعِ روز، شغل اطلاعات و بیمه پرداختِ پرونده مهم هسته. کارفرما مسئول هسته که نسبتاً امنِ کارجا جور هاکنه. این کار خطرونِ سنجش، دستور دادن، مناسبِ حفاظتی وسیله فراهم هاکردن و حادثه ره رسیدگی هاکردن شامل کنه. روزمره مدیریتِ جا محترمانه رفتار مهم هسته. روشن قانون، یکسان تصمیم، نگرانی گَتِنِ راه و شخصی اطلاعاتِ حفاظت اعتماد بسازه. کار تموم بیّه، کارفرما باید دلیل و تاریخ ثبت هاکنه، پایانی حساب ره حساب هاکنه، شرکتِ وسیله ره منصفانه پس بگیره و لازم پرونده ره بدنه. کاملِ پرونده بعدی اختلافِ وقت دو طرف ره کمک کنه.
ایرانِ کارفرما
ایرانِ کارفرما ره معمولاً «کارفرما» (karfarma) گنّه و آدم، شرکت، دولتی نهاد، تعاونی یا دیگه سازمان بونه. کارفرما کار ره سامان دِنه و مزد ره پردازنه و قرارداد، پرونده، بیمه، ایمنی و قانونی رفتارِ مسئولیت ره داره. خوبِ استخدام‌داری، کارگر شروع هاکردن پیش شروع بونه.
Tip
ایرانِ کارفرما استخدام ره مدرک‌دار روند حساب هاکنه، نه دستی قول که بعداً کاغذبازی دنبالش بیاد. هر کارگرِ پیسه‌ای پرونده جور هاکنین و مزد، حضور، بیمه، ایمنی و قرارداد پروندهها ره هماهنگ نگه دِرین. روشن پروندهها هم کارگر هم کسب‌وکار ره حفاظت کنه.