ایران تو رسیدن

ایرانِه ورود، فرودگاه، زمینی مرز، بندر یا دیگه مجاز گذرگاهِ سر شروع بونه. مسافرون معمولاً سفر مدارک و وضعِ خودشان لازمِ مجوز ره نشون دِنّه. مرزبانی کارکنون ممکنه هویت، مقصد یا سفرِ قصد ره بپرسن. اقامتگاهِ جزئیات و محلی آشنا تلفن شماره ره دمِ دست دِرین. مرزی بررسی بعد، بار ره بگیرین و گمرکِ کار ره دنبال هاکنین. لازم بیّه محدود یا کنترل‌شده چیزون ره اعلام هاکنین و ناشناس آدمونِ بسته ره نَبرین. بین‌المللی بانک کارت و پرداختی شبکه‌ها ممکنه ایرانِ جا کار نکنن. تازه‌واردون معمولاً نقد پول یا محلی جورکرده پرداختِ راه لازم دارن. مبلغ ره خوب بررسی هاکنین، چون قیمتون ممکنه ریال یا تومن بیان بونه. اولی سفر ره رسمی حمل‌ونقل پیشخوان، معلوم تاکسی یا مورد اعتماد آدمِ هماهنگ‌کرده سواری‌یه انتخاب هاکنین. مقصد ره فارسی بنویسین و نشون بدین؛ چون هم‌نام خیابونون و غیرفرمی نشونی ممکنه اشتباه پیش بیارن. محلی موبایل خط، نقشه، زنگ و هماهنگی ره آسون‌تر کنه. شناسایی مدرک و سازگار دستگاه لازم بونه؛ پس میزبانِ موقت کمک به‌درد بخوره. درازتر موندن، اقامت، درس، کار یا جایِ موندنِ وابسته اداری کارون داشته بونه. مسئول اداره و لازم مدرک آدمِ وضعیتِ وابسته هسته. استراحت و دوروبره شناختن هم رسیدنِ برنامه جزو هسته. نزدیک محل ره بشناسین، خوراک و دارو پیدا هاکنین و مورد اعتماد آدم ره خبر بدین که سلامت رسیدین.