Tembung lumrah ing basa Indonesia kanggo nature yaiku alam. Indonesia dumunung ing kapuloan tropis sing jembar, lan kahanane alam beda antarane pulo sisih kulon lan wetan, gunung dhuwur, dataran asat, lahan teles, lan segara sakupenge. Ekosistem daratan utama kalebu alas dataran cendhek lan pegunungan, alas rawa gambut, sabana, lahan teles banyu tawar, kali, tlaga, lan malang vulkanik. Ekosistem segara lan pesisir kalebu alas bakau, dataran pasang surut, padang lamun, terumbu karang, lan segara jero. Pulo-pulo Indonesia nduweni keanekaragaman hayati sing sugih. Pamisahan antarane pulo ndadekake tetuwuhan lan kewan sing beda-beda ngrembaka, mula spesies sing umum ing siji dhaerah bisa uga ora ana utawa dilindhungi ing dhaerah liyane. Alam ndhukung urip manungsa kanthi cara praktis sing diarani jasa ekosistem. Alas lan lahan teles ngatur banyu, alas bakau nyuda tenaga ombak, serangga mbantu penyerbukan tetuwuhan palawija, terumbu karang nyengkuyung perikanan, lan lemah sing sehat mbantu nandur pangan. Wilayah alam bisa dikelola minangka taman nasional, cagar alam, alas lindhung, kawasan konservasi segara, wewengkon adat, utawa zona lokal liyane. Akses lan kegiatan sing diijini bisa beda-beda, mula para tamu kudu manut tandha lan pituduh setempat. Akeh masyarakat nduweni sesambungan budaya sing raket karo lemah, alas, kali, lan segara. Adat minangka sebutan amba kanggo tradhisi lan pranata adat, sanajan saben masyarakat nduweni praktik lan panguwasa dhewe. Tekanan tumrap alam bisa kalebu ilangé habitat, kobongan, polusi, dagang kewan liar ilegal, panen sing ngrusak, spesies invasif, lan pariwisata sing ora dikelola kanthi becik. Owah-owahan iklim bisa nambah tekanan liwat angeté suhu, owah-owahan udan, mundhake permukaan segara, lan owah-owahan kahanan segara. Konservasi bisa nyawijikake kawasan lindhung, mulihake habitat, tani lan mancing lestari, pangayoman spesies, panaliten ilmiah, lan pangreksan dening masyarakat. Pangayoman jangka dawa luwih bisa kasil nalika warga lokal nduweni peran nyata lan panguripane digatekake. Sapa wae sing mlebu alam kudu nyiapake awake kanggo panas tropis, udan deres, arus, lemah curam, kewan liar, lan komunikasi sing winates. Ngajeni wates, nggawa bali sampah, lan nggunakake tuntunan lokal sing pengalaman ngreksa manungsa lan papan.
Alam ing Indonesia
Alam ing Indonesia kalebu alas udan tropis, gunung geni, kali, lahan gambut, alas bakau, pesisir, lan segara mawa terumbu karang. Geografi kapuloan negara iki nyengkuyung keanekaragaman hayati sing luar biasa, kanthi spesies lan ekosistem sing bisa mung ana ing siji dhaerah. Alam uga nyedhiyakake pangan, banyu, panguripan, teges budaya, lan pangayoman saka bebaya.
Tip
Nikmati alam ing Indonesia diwiwiti kanthi milih papan sing cocog karo kabisan lan sinau kahanane setempat. Anggep kewan liar, tetuwuhan, terumbu karang, lan situs adat minangka bab sing dideleng, ora diklumpukake utawa diganggu. Persiapan wigati banget nalika cuaca, arus, aktivitas vulkanik, utawa jangkoan telpon bisa ngowahi tingkat bebaya.