இந்தோனேசியாவின் வரலாறு

இப்போது இந்தோனேசியாவாக உள்ள தீவுகளில் மிக நீண்ட காலமாகப் பல்வகைச் சமூகங்கள் வாழ்ந்து வருகின்றன. கடல்வழிப் பாதைகள் அவற்றை ஒன்றோடொன்று மட்டுமன்றி, ஆசியாவின் விரிந்த மற்றும் உலகளாவிய வர்த்தக வலையமைப்புகளுடனும் இணைத்தன. ஆரம்பகால அரசியல் மையங்களில் பல உள்ளூர் அரசுகளும் கடல்சார் சக்திகளும் இருந்தன. இந்து, புத்த சிந்தனைகள் அரசவைகள், இலக்கியம், கலை, நினைவுச்சின்னங்கள் ஆகியவற்றில் தாக்கம் செலுத்தின; அதேவேளை அவை பழைய நம்பிக்கைகளுடனும் நடைமுறைகளுடனும் கலந்தன. வர்த்தகம், கல்வி, திருமணம், அரசவைகள், சமூக வலையமைப்புகள் ஆகியவற்றின் வழியாக இஸ்லாம் படிப்படியாகப் பரவியது. பல பகுதிகளில் முஸ்லிம் சுல்தானகங்கள் உருவாயின; பிற சமய மரபுகள் அவற்றுடன் தொடர்ந்து நிலைத்திருந்தன அல்லது மாறின. ஐரோப்பிய சக்திகள் மசாலா வர்த்தகத்தில் நுழைந்து செல்வாக்குக்காகப் போட்டியிட்டன. பல நூற்றாண்டுகளில் டச்சுக் காலனியக் கட்டுப்பாடு சீரற்ற வகையில் விரிவடைந்தது; உள்ளூர் சமூகங்கள் பேச்சுவார்த்தை, தழுவல், தொடர்ச்சியான எதிர்ப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் பதிலளித்தன. காலனிய ஆட்சி அதிகாரம், தொழிலாளர் அமைப்பு, வர்த்தகம், கல்வி, நிலம் ஆகியவற்றை நீடித்த விளைவுகளுடன் மறுசீரமைத்தது. அதன் தாக்கம் எல்லா இடங்களிலும் ஒன்றாக இருக்கவில்லை; வெவ்வேறு பிரதேசங்கள் வெவ்வேறு காலங்களில், வெவ்வேறு அளவிலான நேரடி கட்டுப்பாட்டை அனுபவித்தன. இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் அமைப்புகளும் தலைவர்களும் பகிரப்பட்ட இந்தோனேசிய அடையாளத்தை அதிகம் ஊக்குவித்தனர். மொழி மற்றும் பிராந்திய வேறுபாடுகளைக் கடந்து இணைக்கும் முக்கிய மொழியாக Bahasa Indonesia உருவானது. இந்தோனேசியா 1945-ல் சுதந்திரம் அறிவித்தது. பரவலாக இறையாண்மை அங்கீகரிக்கப்படுவதற்கு முன்பு, தூதரக முயற்சிகளாலும் ஆயுதப் போராட்டத்தாலும் அந்தச் சுதந்திரம் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. புதிய குடியரசு பெரிய தீவுக்கூட்டத்தை ஒன்றிணைக்கும் கடினமான பணியை எதிர்கொண்டது. அரசியல் மோதல், பிராந்தியப் பதற்றங்கள், பொருளாதார மாற்றம், சர்வாதிகார ஆட்சி, கடுமையான வன்முறை ஆகிய அனைத்தும் தேசிய வரலாற்றின் பகுதிகளாகும். புதிய ஒழுங்கு (New Order) ஆட்சி முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, Reformasi காலம் அதிக ஜனநாயகமும் அதிகாரப் பரவலாக்கமும் கொண்ட புதிய சகாப்தத்தைத் தொடங்கியது. உள்ளூர் அரசியல் வாழ்க்கை முக்கியத்துவம் பெற்றது; அதேவேளை நீதி, அடையாளம், நினைவு, வளர்ச்சி குறித்த விவாதங்கள் தொடர்ந்தன. இந்தோனேசிய வரலாறு தேசியமும் உள்ளூரும் சார்ந்தது. குடியரசின் காலவரிசையை குறிப்பிட்ட தீவுகள், இனக்குழுக்கள், குடும்பங்கள், சமூகங்களின் அனுபவங்களுடன் இணைப்பதே வரலாற்றைப் பற்றிய முழுமையான முதற்கட்டப் புரிதலைத் தரும்.