အိန္ဒိယတွင် အလုပ်အကိုင်သည် စနစ်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ပါ။ လူများသည် ပုဂ္ဂလိကကုမ္ပဏီများ၊ အစိုးရအဖွဲ့အစည်းများ၊ လယ်ယာများ၊ ဆိုင်များ၊ စက်ရုံများ၊ အိမ်ထောင်စုများ၊ ဆောက်လုပ်ရေးနေရာများ၊ ကျွမ်းကျင်ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းများနှင့် ကိုယ်ပိုင်အသေးစားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများမှတစ်ဆင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြသည်။ တရားဝင်အလုပ်တွင် အလုပ်ခန့်အပ်စာ၊ လစာရှင်းတမ်းများ၊ တက်ရောက်မှုမှတ်တမ်းများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော အလုပ်ခွင်စည်းမျဉ်းများကဲ့သို့ ပိုမိုရှင်းလင်းသော မှတ်တမ်းများ ရှိတတ်သည်။ ထိုအလုပ်တွင် အလုပ်အကိုင်နှင့်ဆက်စပ်သည့် အကျိုးခံစားခွင့်များနှင့် တရားဝင်လစာစာရင်းဖြတ်တောက်မှုများလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ အလွတ်သဘောအလုပ်သည် ကျယ်ပြန့်စွာရှိပြီး နှုတ်ဖြင့် သဘောတူညီမှုများ၊ နေ့စဉ် သို့မဟုတ် အပတ်စဉ်လုပ်အားခများ၊ ကန်ထရိုက်တာများ သို့မဟုတ် မိသားစုဆက်ဆံရေးများအပေါ် မူတည်နိုင်သည်။ ထိုအလုပ်သည် ဝင်ငွေရရှိရန် လျင်မြန်စွာ အခွင့်အလမ်းပေးနိုင်သော်လည်း လစာ၊ စာရွက်စာတမ်းနှင့် အကာအကွယ်တို့မှာ ပိုမိုမတည်ငြိမ်နိုင်သည်။ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်တွင် လမ်းဘေးရောင်းဝယ်ရေး၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး၊ ပြုပြင်ရေးလုပ်ငန်း၊ လယ်ယာလုပ်ငန်း၊ အကြံပေးဝန်ဆောင်မှု၊ အိမ်တွင်းထုတ်လုပ်မှုနှင့် အခြားလုပ်ငန်းများစွာ ပါဝင်သည်။ အလုပ်သမားသည် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပိုမိုထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း လုပ်ငန်းကုန်ကျစရိတ်နှင့် ဝင်ငွေအန္တရာယ်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်承担ရသည်။ အိန္ဒိယတွင် ဂစ်နှင့် ပလက်ဖောင်းအလုပ်များလည်း ရှိသည်။ ထိုအလုပ်များတွင် ပို့ဆောင်ရေး၊ ယာဉ်စီးနင်းဝန်ဆောင်မှု၊ အိမ်ထောင်စုဝန်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် အလွတ်တန်းစီမံကိန်းများကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်ချင်းလုပ်ငန်းများကို လက်ခံလုပ်ကိုင်ကြသည်။ လက်တွေ့အလုပ်ဆက်ဆံရေးသည် ပုံမှန်အလုပ်ရှင်–ဝန်ထမ်းဆက်ဆံရေးနှင့် ကွာခြားနိုင်သည်။ အလုပ်လုပ်ပုံများသည် ပြည်နယ်၊ မြို့၊ အလုပ်အကိုင်၊ အလုပ်ခွင်အရွယ်အစားတို့အလိုက် ကွာခြားသည်။ ဒေသသုံးဘာသာစကားများ၊ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှု၊ ပညာရေး၊ ဇာတ်ခွဲခြားမှုနှင့် ကျားမအခြေပြု အတားအဆီးများ၊ မိသားစုတာဝန်များနှင့် သွားလာရေးတို့သည် အခွင့်အလမ်းများကို ရရှိနိုင်မှုအပေါ် သက်ရောက်နိုင်သည်။ ပုံမှန်အလုပ်လုပ်ငန်းစဉ်သည် အခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေခြင်း၊ အလုပ်တာဝန်ကို စစ်ဆေးခြင်း၊ တာဝန်နှင့် လစာကို သဘောတူခြင်း၊ ကိုယ်ရေးအထောက်အထား သို့မဟုတ် အရည်အချင်းများကို သက်သေပြခြင်း၊ ထို့နောက် ရေးသားထားသော သို့မဟုတ် နှုတ်ဖြင့် သဘောတူထားသည့် စည်းကမ်းချက်များအောက်တွင် စတင်လုပ်ကိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် စတင်သည်။ အလုပ်သမားများသည် အရေးကြီးမှတ်တမ်းများ၏ ကိုယ်ပိုင်မိတ္တူများကို သိမ်းဆည်းထားသင့်သည်။ ကောင်းမွန်သောအလုပ်သည် ဝင်ငွေ၊ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ဆက်သွယ်မှုများ၊ လွတ်လပ်မှုနှင့် ပိုကောင်းသောအလုပ်များသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ပေးနိုင်သည်။ ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များတွင် မတည်ငြိမ်သော အလုပ်ချိန်များ၊ မလုံခြုံသောအခြေအနေများ၊ ခွဲခြားဆက်ဆံမှု၊ လစာနောက်ကျခြင်း၊ ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်း အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ရရှိနိုင်သောအလုပ်များ မကိုက်ညီခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။
အလုပ်အကိုင် — အိန္ဒိယနိုင်ငံတွင်
အိန္ဒိယတွင် အလုပ်အကိုင်များတွင် လစာရအလုပ်များ၊ နေ့စားအလုပ်များ၊ လယ်ယာလုပ်ငန်း၊ မိသားစုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ပလက်ဖောင်းမှတစ်ဆင့် လုပ်ကိုင်ရသောအလုပ်များ ပါဝင်သည်။ ဒေသ၊ လုပ်ငန်းကဏ္ဍနှင့် တရားဝင်အလုပ်ခွင် သို့မဟုတ် အလွတ်သဘောအလုပ်ခွင်အလိုက် အခြေအနေများ အလွန်ကွာခြားနိုင်သည်။ အလုပ်အမျိုးအစားကို နားလည်ခြင်းသည် လစာ၊ လုံခြုံမှုနှင့် အခွင့်အလမ်းကို အကဲဖြတ်ရန် ပထမခြေလှမ်းဖြစ်သည်။
Tip
သင်လုပ်ကိုင်နေသောအလုပ်သည် လစာရအလုပ်၊ ယာယီအလုပ်၊ ကန်ထရိုက်အလုပ်၊ ကိုယ်ပိုင်အလုပ် သို့မဟုတ် ပလက်ဖောင်းအခြေပြုအလုပ် ဟုတ်မဟုတ်ကို ဦးစွာသတ်မှတ်ပါ။ တာဝန်များ၊ လစာ၊ အလုပ်ချိန်၊ နေရာနှင့် ငွေပေးချေမည့်သူအကြောင်း ရှင်းလင်းသော စာဖြင့်အချက်အလက်များကို တောင်းပါ။ အစီအစဉ်သည် အလွတ်သဘောဖြစ်နေသော်လည်း မှတ်တမ်းများကို သိမ်းဆည်းထားပါ။

