بھارت وچ واقف لوک

واقف اوہ بندہ اے جیہڑا عام سماجی زندگی وچ پہچان دا ہووے، پر ضروری نئیں جو ذاتی گلاں دا بھروسہ وی ہووے۔ بھارت وچ واقف لوک اکثر محلے، سکول، کالج، کم دیاں تھاواں، پیشہ ورانہ گروپ، مذہبی برادری، سفر یا خاندانی تعارف توں ملدے ہن۔ «جان پہچان» (jaan-pehchaan) ہندی دا عام اظہار اے، جین٘دا مطلب کسے دے ڄاݖوݨ وچ ہووݨ یا رابطہ ہووݨ اے۔ ہور ٻولیاں وچ ایں خیال لئی مقامی لفظ ہن، تے رابطہ صرف عام پہچان توں لے کے تعارف کراوݨ والے بندے تک ہوسڳدا اے۔ رشتے دار، دوست، استاد، ساتھی یا گوانڈی دے تعارف نال شروع وچ معاملے دا سیاق مل سڳدا اے۔ ایہہ بھروسے، منظوری یا ذمہ واری دی ضمانت نئیں، ایس لئی ہر نویں رشتے کوں وی وقت تے سوچ سمجھ دی لوڑ ہوندی اے۔ شروع دیاں عام گلاں وچ آبائی شہر، ٻولی، پڑھائی، کم، خاندانی پس منظر، کھانا یا مقامی زندگی شامل تھی سڳدی اے۔ کجھ سوال باہرلے بندے کوں ذاتی محسوس تھی سڳدن، پر بندہ مختصر جواب ڈی سڳدا، گل ٻئے پاسے موڑ سڳدا یا انکار کر سڳدا اے۔ سلام تے جسمانی میل جول وکھرے ہوندے ہن۔ «نمستے» (Namaste) یا مقامی زبانی سلام محفوظ انتخاب تھی سڳدا اے، جݙاں جو مصافحہ، گلے ملݨ تے بےتکلف بول چال ماحول تے ٻئے بندے دے آرام دے حساب نال ہووݨی چاہیدی اے۔ ناں یاد رکھݨ، پیغام دا جواب ڈیݨ، مقامی معلومات ونڈݨ یا گوانڈی کوں سلام کرݨ ورگے چھوٹے کم واقفیت ودھاوݨدے ہن۔ بار بار ملݨ تے بھروسے جوڳ ورتاؤ، جلدی نیڑے ہووݨ دے دعویاں توں زیادہ معنی رکھدا اے۔ واقفیت دے جال نال خدمتاں، نوکری، رہائش، تقریباں، سفر یا مقامی رواجاں بارے پتہ لگ سڳدا اے۔ غیررسمی طور تے ملی معلومات دی تصدیق کر گھنو، خاص کر جݙاں پیسے، کاغذ، ذاتی معلومات یا وݙے فیصلے شامل ہوون۔ جݙاں بھروسہ نواں ہووے تاں حدّاں خاص طور تے ضروری ہن۔ صرف ایں وجہ نال پاس ورڈ، شناختی کاغذ، مالی تفصیل، نجی تصویراں یا گھر تک رسائی نہ ڈیو جو کسے سانجھے رابطے تعارف کرایا اے۔