Η κοινή ελληνική λέξη για την οικογένεια είναι οικογένεια (oikogeneia). Στην Ελλάδα, η οικογένεια μπορεί να σημαίνει το ίδιο το νοικοκυριό ή ένα ευρύτερο δίκτυο παππούδων και γιαγιάδων, θείων, ξαδέλφων, πεθερικών και άλλων κοντινών ανθρώπων. Πολλές οικογένειες εκτιμούν την τακτική επικοινωνία και τη συμμετοχή στη ζωή η μία της άλλης. Τηλεφωνήματα, κοινά γεύματα, επισκέψεις, γιορτές και πρακτική βοήθεια μπορούν να κρατούν τους δεσμούς ενεργούς ακόμη κι όταν οι συγγενείς ζουν χωριστά. Η στήριξη μπορεί να περιλαμβάνει φροντίδα παιδιών ή ηλικιωμένων συγγενών, βοήθεια με τη στέγαση, φαγητό, μεταφορά, συμβουλές ή βοήθεια σε περίοδο ασθένειας και ανεργίας. Το τι προσφέρεται εξαρτάται από τους πόρους και τις σχέσεις της οικογένειας. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μπορεί να έχουν σημαντική θέση στην οικογενειακή ζωή και να βοηθούν στη φροντίδα των παιδιών. Αυτό συμβαίνει συχνά σε ορισμένες οικογένειες, αλλά δεν είναι αυτόματη υποχρέωση ούτε καθολική ρύθμιση. Οι δεσμοί από τη βάφτιση και τον γάμο μπορεί να δημιουργούν μακροχρόνιες κοινωνικές σχέσεις. Όροι όπως nonos ή nona για τους νονούς και koumbaros ή koumbara για ορισμένες σχέσεις από τελετές μπορεί να περιγράφουν δεσμούς που αντιμετωπίζονται σχεδόν σαν συγγένεια. Ο γάμος παραμένει μία μορφή οικογένειας, ενώ υπάρχουν επίσης άγαμα ζευγάρια, μονογονεϊκά νοικοκυριά, ανασυγκροτημένες οικογένειες, άνθρωποι που ζουν μόνοι και άλλες διευθετήσεις. Οι θρησκευτικές συνήθειες μπορεί να επηρεάζουν έντονα ορισμένες οικογένειες και ελάχιστα άλλες. Η αφοσίωση στην οικογένεια μπορεί να προσφέρει ασφάλεια και το αίσθημα του ανήκειν, αλλά μπορεί επίσης να δημιουργεί πίεση σχετικά με τις επισκέψεις, τη φροντίδα, τους συντρόφους, τον γάμο ή τα παιδιά. Οι ενήλικες εξακολουθούν να έχουν δικαίωμα να κάνουν προσωπικές επιλογές και να θέτουν όρια. Οι σημαντικές οικογενειακές αποφάσεις είναι ευκολότερες όταν οι ευθύνες ορίζονται με σαφήνεια. Τα μέλη πρέπει να συζητούν ποιος μπορεί να βοηθήσει, ποια βοήθεια είναι ρεαλιστική, πώς θα καλύπτονται τα έξοδα και πότε χρειάζονται εξωτερικές υπηρεσίες. Χρήσιμο πρώτο βήμα είναι να καταγράψετε τους ανθρώπους που είναι πραγματικά διαθέσιμοι, όχι μόνο όσους έχουν συγγενική σχέση. Έτσι φαίνονται τόσο τα δυνατά σημεία όσο και τα κενά στο δίκτυο οικογενειακής στήριξης.
Οικογένεια στην Ελλάδα
Η οικογένεια στην Ελλάδα μπορεί να περιλαμβάνει γονείς, παιδιά, παππούδες και γιαγιάδες, αδέλφια, ευρύτερους συγγενείς, συντρόφους και σημαντικούς δεσμούς από θρησκευτικές τελετές. Οι οικογένειες συχνά προσφέρουν συναισθηματική και πρακτική στήριξη, αλλά οι συνήθειες και οι προσδοκίες τους διαφέρουν πολύ. Η σύγχρονη οικογενειακή ζωή στην Ελλάδα περιλαμβάνει πολλές μορφές νοικοκυριών και δεν πρέπει να περιορίζεται σε ένα παραδοσιακό πρότυπο.
Tip
Μην υποθέτετε ότι ένας συγγενής στην Ελλάδα είναι αυτομάτως διαθέσιμος για φροντίδα, χρήματα ή στέγαση. Ρωτήστε καθαρά, συμφωνήστε τις ευθύνες και επανεξετάστε τις ρυθμίσεις όταν αλλάζουν οι συνθήκες. Συμπεριλάβετε έμπιστα άτομα που δεν είναι συγγενείς, όταν αποτελούν μέρος του πραγματικού οικογενειακού δικτύου.