په جرمني کې دین

اساسي قانون د عقیدې، وجدان او دیني باور د ازادۍ ساتنه کوي. خلک کولای شي یو دین ولري، بدل یې کړي، په ګډه یې عملي کړي یا بې‌دینه ژوند وکړي. عیسویت د جرمني پر تاریخ، رخصتیو، ودانیو او دودونو ژور اغېز کړی دی. د روم کاتولیکه کلیسا او د پروتستانت سیمه‌ییزې کلیساوې په ځانګړي ډول ډېرې خپرې دي؛ تر څنګ یې ارتودوکسې کلیساوې او ګڼې ازادې کلیساوې هم شته. یهودي ژوند له څو پېړیو راهیسې د جرمني د تاریخ برخه ده. د نازي واکمنۍ پر مهال له ځورونې او وژنو وروسته، ساتنه، یادونه او د یهودانو ژوندی اوسنی حضور ځانګړی اهمیت لري. د مسلمانانو ژوند متنوع دی او د بېلابېلو کورنیو شالیدونو، دیني لارو، جوماتونو او د شخصي دین‌دارۍ بڼو له مخې توپیر کوي. هېڅ یوه اداره د ټولو مسلمانانو استازیتوب نه کوي. نورې دیني ټولنې د بېلګې په توګه بودایي، هندويي، علوي، ایزدي او بهایي ټولنې دي. د هر دین دننه د باورونو او ورځني عملونو ترمنځ توپیرونه شته. ډېری خلک له کومې مذهبي ټولنې سره تړاو نه لري، اګنوستیک یا ملحد دي. انساني‌پال او نور د نړۍ‌لید سازمانونه هم زده‌کړې، مشورې، مراسم او ټولنیز خدمتونه برابروي. دین په ورځني ژوند کې د دعا، عبادت، د خوړو د اصولو، جامو، اخترونو او د ژوند د مراسمو له لارې څرګندېږي. دا چې یو څوک دغه بڼې څومره عملي کوي، شخصي پرېکړه ده. دولت او دیني ټولنې د قانون له مخې جلا دي، خو په ځینو برخو کې همکاري کوي. بېلګې یې ټولنیزې مرستې، دیني مشورې، دیني زده‌کړې، رخصتۍ او د کلیسا تر ادارې لاندې مرکزونه دي. شخړې هغه وخت پیدا کېږي چې باورونه، اصول او حقونه سره مخ شي. په درناوي خبرې کول یعنې پوښتنه کول، پر چا د یوه دین تپل نه کول او د نورو مساوي حقونه منل.