اشتغال در آلمان

اشتغال زمانی شکل می‌گیرد که فردی برای کارفرما کار کند و در برابر آن پول بگیرد. فرد شاغل در سازمان‌دهی کار ادغام می‌شود و وظایف و دستورهای توافق‌شده را دنبال می‌کند. پایهٔ این رابطه قرارداد کار است. در آن معمولاً وظیفه، محل کار، ساعات کار، میزان پرداخت، مرخصی، آغاز رابطهٔ کاری و قواعد پایان آن ذکر می‌شود. اشتغال بیشتر به‌صورت تمام‌وقت و پاره‌وقت است. همچنین رابطه‌های کاری مدت‌دار، اشتغال با دستمزد اندک، دوره‌های آموزش حرفه‌ای و شکل‌های ویژهٔ دیگر وجود دارد. در آغاز ممکن است دورهٔ آزمایشی توافق شود. این دوره به هر دو طرف فرصت می‌دهد همکاری، وظایف و انتظارات متقابل را در زندگی روزمره بررسی کنند. معمولاً مالیات و سهم‌های بیمهٔ اجتماعی از درآمد کاری کسر می‌شود. این بیمه‌ها به‌ویژه بیماری، نیاز به مراقبت، بیکاری و دوران سالمندی را پوشش می‌دهند. کارکنان حقوق و وظایفی دارند. آن‌ها باید کارشان را با مسئولیت‌پذیری انجام دهند و کارفرما نیز، از جمله، باید دستمزد توافق‌شده را بپردازد و شرایط کاری ایمن فراهم کند. اشتغال ممکن است با اخراج، قرارداد پایان توافقی یا پایان مدت قرارداد خاتمه یابد. در این موارد، قواعد قراردادی و قانونی و نیز حقوق مشارکت شورای کارگاه ممکن است اهمیت داشته باشند. اشتغالِ تنظیم‌شده درآمد قابل برنامه‌ریزی، پوشش اجتماعی و تجربهٔ کاری فراهم می‌کند. در عین حال تعهدهای ثابت و آزادی کمتری از کار کاملاً مستقل به همراه دارد.