Ընտանիքը Վրաստանում

Վրաստանում ընտանիքը կարող է ունենալ բազմաթիվ ձևեր՝ ծնողներ և երեխաներ, զույգեր, մեկ ծնողով տնային տնտեսություններ, մի քանի սերնդի համատեղ բնակություն կամ առանձին ապրող հարազատներ։ Վրացական ընտանիքի մեկ միասնական մոդել չկա։ Վրացերեն oj akhi բառը, որը վրացերեն սովորաբար գրվում է մեկ բառով, նշանակում է ընտանիք կամ տնային տնտեսություն։ NaTesavebi նշանակում է հարազատներ և կարող է ներառել տատիկներին ու պապիկներին, մորաքույրներին ու հորաքույրներին, քեռիներին ու հորեղբայրներին, զարմիկներին և այլ ազգականների։ Ավելի հեռու ազգականները կարող են մասնակցել տոնակատարություններին, խնամքին, խորհուրդ տալուն և առօրյա որոշումներին։ Նրանց մասնակցությունը կարող է օգտակար լինել, բայց դրա չափը տարբեր է յուրաքանչյուր ընտանիքում և մարդու համար։ Որոշ տնային տնտեսություններ կիսում են բնակարանը, սնունդը, երեխաների կամ տարեցների խնամքը և գումարը։ Մյուսները այդ պարտականություններն առանձին են պահում, հատկապես երբ հարազատներն ապրում են տարբեր քաղաքներում կամ երկրներում։ Ընտանեկան առիթներից կարող են լինել ծննդյան օրերը, հարսանիքները, կրոնական տոները, թաղումները և համատեղ ճաշերը։ Supra-ն՝ կազմակերպված վրացական խնջույքը, կարող է հարազատներին մեկտեղել և ներառել tamada-ի, որը վարում է կենացները։ Մեծահասակ հարազատների նկատմամբ հարգանքը տարածված է, բայց տարիքը չի վերացնում ուրիշի իրավունքներն ու ընտրության ազատությունը։ Առողջ ընտանիքներում հոգատարությունն ու ավանդույթը համադրվում են համաձայնության, անձնական տարածքի և անհատական կարիքների հետ։ Ընտանեկան կապերը կարող են պատկանելության զգացում ու գործնական օգնություն տալ հիվանդության, գործազրկության, տեղափոխության կամ երեխաների խնամքի ժամանակ։ Դրանք կարող են նաև ճնշում առաջացնել, երբ հարազատներն ակնկալում են համաձայնություն կրթության, աշխատանքի, ամուսնության կամ բնակության հարցերում։ Իրավական կապը, հուզական մտերմությունը և համատեղ բնակությունը տարբեր բաներ են։ Մարդը կարող է իրավաբանորեն հարազատ լինել, բայց հեռու մնալ, կամ իրեն հարազատ համարել մեկին, ով կենսաբանական ազգական չէ։