დანაშაული საქართველოში

საქართველოში დანაშაულთან პოლიცია, პროკურატურა და სასამართლოები მუშაობენ. ქმედება შეიძლება სისხლის სამართლის საქმედ გამოიძიონ, თუ ის საფრთხეს უქმნის ადამიანებს, ქონებას, საზოგადოებრივ წესრიგს ან დაცულ ინფორმაციას. წვრილმანი ქურდობა შეიძლება მოხდეს იქ, სადაც ადამიანები ყურადღებას კარგავენ ან ხალხმრავლობაა. ტელეფონები, საფულეები, ჩანთები, დოკუმენტები და უყურადღებოდ დატოვებული ნივთები ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის საქართველოში, გავრცელებული სამიზნეებია. თაღლითობა ძალის ნაცვლად მოტყუებას ეფუძნება. ის შეიძლება მოიცავდეს საცხოვრებლის ცრუ შეთავაზებებს, არაკეთილსინდისიერ გადახდის მოთხოვნებს, სხვისად გასაღებას, ფასების მანიპულირებას ან ფულისა თუ პირადი ინფორმაციის მისაღებად გათვლილ დაპირებებს. კიბერდანაშაული ადამიანებს შეიძლება შეტყობინებებით, ზარებით, სოციალური ქსელებით, გადახდის ბმულებითა და ყალბი ანგარიშის შეტყობინებებით მისწვდეს. გადაუდებლობისა და საიდუმლოების მოთხოვნა, უჩვეულო გადახდის მეთოდები და პაროლების მოთხოვნა ძლიერი გამაფრთხილებელი ნიშნებია. ძალადობა, შევიწროება, თვალთვალი და მუქარა სერიოზულად უნდა მიიღოთ. ვისაც უშუალო საფრთხე ემუქრება, უსაფრთხო ადგილზე უნდა გადავიდეს და მარტო აგრესორთან დაპირისპირების ნაცვლად 112-ს დაუკავშირდეს. ქონებრივი დანაშაული შეიძლება შეეხოს სახლებს, ავტომობილებს, ბიზნესებს ან ნაქირავებ საცხოვრებელს. საკეტები, კონტროლირებადი შესასვლელები, კარგი განათება და ძვირფასი ნივთების აღრიცხვა პრევენციასა და შეტყობინებას ამარტივებს. დანაშაულის შესახებ შეტყობინება უფრო დამაჯერებელია, თუ მასში მოცემულია მკაფიო ქრონოლოგია, ადგილი, აღწერილობები, შეტყობინებები, ქვითრები, ფოტოები, მოწმეების მონაცემები და დანაკარგების სია. მტკიცებულებები ისე შეინახეთ, რომ არავინ ჩააყენოთ საფრთხეში. პოლიცია უშუალო საფრთხეს უმკლავდება და შეტყობინებებს იღებს, ხოლო შემდგომ ეტაპებში შეიძლება ჩაერთონ გამომძიებლები, პროკურორები, სასამართლოები, მზღვეველები, ბანკები ან საკონსულო დახმარება. შეტყობინება თანხის ან ნივთის დაბრუნებას არ იძლევა გარანტიას, თუმცა ოფიციალურ ჩანაწერს ქმნის და შემდგომი ზიანის თავიდან აცილებას შეიძლება დაეხმაროს.