Bir şirket hukuki türünü değiştirdiğinde, mevcut şirket yalnızca bu nedenle yeni bir tüzel kişi oluşturmadan, izin verilen başka bir hukuki türü benimser. Kural olarak, şirketin kurumsal yapısı değişirken varlıkları ve yükümlülükleri aynı şirkette kalır. Buna karşılık birleşme, birden fazla şirketi külli halefiyet yoluyla bir araya getirir. Devreden şirketlerin varlıkları devralan veya yeni kurulan şirkete geçer; devreden şirketler ise genellikle ayrı bir tasfiye süreci olmaksızın sona erer. Bölünmede varlıklar, yükümlülükler ve ticari faaliyetler, tanımlanmış bir plana göre mevcut veya yeni kurulan birden fazla şirkete tahsis edilir. Bölünmenin nasıl yapılandırıldığına bağlı olarak, yeniden yapılandırma yürürlüğe girdiğinde asıl şirket kısmen varlığını sürdürebilir veya sona erebilir. Yeniden yapılandırmanın parçası olarak varlık devri, varlıkları ve yükümlülükleri mevcut veya yeni kurulan bir şirkete tahsis eder. Yeniden yapılandırma planı, etkilenen varlıkları, yükümlülükleri ve bunlarla bağlantılı hukuki konumları açıkça tanımlamalıdır. Bu nedenle seçim yapılırken şirket kimliğinin korunup korunmayacağı, hedeflenen yapı, varlıklara halefiyet ve ilgili şirketlerin varlığını sürdürüp sürdürmeyeceği dikkate alınmalıdır. Ardından kararlar, tescil, alacaklıların korunması, sözleşmelerin devamlılığı ve mali ve hukuki sonuçlar seçilen yapı özelinde ayrıca değerlendirilmelidir.
Mevcut bir şirketi yeniden yapılandırmanın yasal yolları
Gürcistan’da bir şirketi yeniden yapılandırmanın başlıca seçenekleri; hukuki türünü değiştirmek, birleşme, bölünme ve varlıklarla yükümlülüklerin planlı şekilde devridir. Uygun yol, şirketin kimliğinin korunmasının mı, birden fazla şirketin birleştirilmesinin mi yoksa iş alanlarının ayrılmasının mı istendiğine bağlıdır.
Tip
Yeniden yapılandırma yolu, ulaşılmak istenen sonuca göre seçilmelidir: şirket kimliğini korumak, şirketleri birleştirmek veya iş alanlarını ayırmak. Hukuki tür değişikliği, birleşme ve bölünme; tüzel kişiler, varlıklar ve şirketlerin varlığını sürdürmesi bakımından farklı sonuçlar doğurur. Kararlar, tescil ve alacaklıların korunması ancak bu temel seçim yapıldıktan sonra uygun şekilde planlanabilir.