Çevre: Fransa'da

Fransa'da çevre politikası genellikle çevre koruma (protection de l’environnement) olarak adlandırılır; daha temiz bir topluma doğru daha geniş yönelim ise ekolojik dönüşüm (transition écologique) olarak bilinir. Ulusal kurumlar ana yönü belirler; ancak bölgeler, departmanlar (départements), belediyeler (commune) ve belediyeler arası kuruluşlar da pratik rollere sahiptir. Fransa'da Atlantik ve Akdeniz kıyıları, dağlar, ormanlar, nehirler, sulak alanlar, tarım arazileri ve denizaşırı ekosistemler dahil birçok farklı çevre bulunur. Her çevrenin kentleşme, kirlilik, su kullanımı, yangınlar, erozyon veya yaban hayatı habitatlarının zarar görmesi gibi kendine özgü baskıları vardır. Korunan alanlar peyzajların, bitkilerin ve hayvanların korunmasına yardımcı olur. Bunlar milli parkları, bölgesel tabiat parklarını, doğa rezervlerini, deniz koruma alanlarını ve Avrupa'nın Natura 2000 alanlarını içerir; ancak her türün kuralları ve amaçları farklıdır. Su; kamu makamları, havza kuruluşları, yerel hizmetler, çiftçiler, şirketler ve haneler tarafından yönetilir. Başlıca amaçlar güvenli içme suyu, sağlıklı nehirler ve yeraltı suyu, kurak dönemlerde dikkatli kullanım, taşkınların önlenmesi ve atık suyun arıtılmasıdır. Hava kalitesi özellikle şehirlerin, yolların, sanayinin ve bazı ısıtma sistemlerinin çevresinde önemlidir. Kamu önlemleri arasında kirliliğin izlenmesi, toplu taşımanın iyileştirilmesi, yürüyüş ve bisiklet kullanımının desteklenmesi, ısıtma yöntemlerinin değiştirilmesi ve hassas yerlerde en çok kirleten faaliyetlerin sınırlandırılması bulunabilir. Atık hizmetleri çoğunlukla yerel olarak düzenlenir; bu nedenle konteyner renkleri ve toplama yöntemleri topluluklar arasında farklılık gösterebilir. Yaygın uygulamalar arasında atık ayrıştırma (tri des déchets), yani atıkların ayrılması, ayrı cam toplama, atık kabul merkezleri (déchèteries), kompostlama, yeniden kullanım ve tehlikeli maddelerin özel olarak işlenmesi yer alır. Enerji ve ulaşım, Fransa'nın ekolojik dönüşümünün merkezindedir. Ülke nükleer enerjiyi, yenilenebilir enerjiyi, enerji tasarrufu önlemlerini, demiryolunu, toplu taşımayı, bisikleti ve daha temiz araçları bir arada kullanır; maliyet, arazi kullanımı, güvenlik ve adalet konusundaki tartışmalar ise sürmektedir. Çevresel eylem daha sağlıklı yerler, daha düşük kaynak kullanımı, yeni beceriler ve daha dayanıklı topluluklar için fırsatlar yaratır. Bunun sınırları arasında birbiriyle yarışan ihtiyaçlar, yerel kapasitenin eşit olmaması, hane maliyetleri, karmaşık sorumluluklar ve bireysel tercihlerin kamu planlamasının ve işletmelerin eylemlerinin yerini alamaması bulunur.