مراحل زندگی در کانادا

مرحله زندگی دوره‌ای کلی مانند کودکی، نوجوانی، بزرگسالی یا سالمندی است. در کانادا، این دسته‌بندی‌ها به سازمان‌دهی آموزش، مراقبت‌های بهداشتی، کار و خدمات اجتماعی کمک می‌کنند، اما زندگی افراد از برنامه زمانی یکسانی پیروی نمی‌کند. کودکیِ نخستین معمولاً بر خانه، مراقبت، بازی و آماده‌شدن برای مدرسه متمرکز است. خانواده‌ها ممکن است از خویشاوندان، مراکز مراقبت از کودک، برنامه‌های اجتماعی یا ترکیبی از این حمایت‌ها استفاده کنند. سال‌های مدرسه استقلال بیشتر، دوستی‌ها، مسئولیت‌ها و تصمیم‌گیری درباره یادگیری آینده را به همراه می‌آورند. آموزش توسط استان‌ها و قلمروها سازمان‌دهی می‌شود، بنابراین ساختار مدارس و اصطلاحات می‌توانند متفاوت باشند. گذار به بزرگسالی ممکن است شامل آموزش پس از دبیرستان، مهارت‌آموزی، اشتغال، دورشدن از خانه یا ادامه حمایت خانواده باشد. این مراحل می‌توانند با ترتیب‌های متفاوت رخ دهند یا اصلاً رخ ندهند. زندگی بزرگسالی ممکن است شامل کار، شراکت، والدشدن، مراقبت از دیگران، خدمت اجتماعی یا تنها زندگی‌کردن باشد. ازدواج و والدشدن انتخاب هستند، نه الزام همگانی، و خانواده‌ها شکل‌های گوناگونی دارند. میانسالی اغلب وظایف هم‌زمانی را در قبال فرزندان، شریک زندگی، والدین، کار و سلامت شخصی به همراه دارد. مراقبت از دیگران می‌تواند معنادار باشد، اما ممکن است به زمان، پول، برنامه‌ریزی و کمک بیرونی نیاز داشته باشد. سالمندی ممکن است شامل بازنشستگی، ادامه اشتغال، داوطلبی، رهبری فرهنگی یا مراقبت از خانواده باشد. نیازها بیش از آنکه فقط به سن بستگی داشته باشند، به سلامت، مسکن، درآمد، روابط و دسترس‌پذیری وابسته‌اند. تولدها، فارغ‌التحصیلی‌ها، ازدواج‌ها، تولد فرزندان، آیین‌های دینی، تشییع جنازه‌ها و بازنشستگی‌ها می‌توانند نشان‌دهنده گذارها باشند. معنای آن‌ها میان مردمان بومی، گروه‌های دینی، جوامع فرهنگی و خانواده‌های مختلف متفاوت است.