បរិស្ថាននៅកម្ពុជា

ទិដ្ឋភាពបរិស្ថានរបស់កម្ពុជារួមបញ្ចូលទាំងធម្មជាតិដែលត្រូវបានការពារ និងបរិស្ថានសំណង់និងសាធារណៈជុំវិញមនុស្ស។ បឹងទន្លេសាប (Tonle Sap) និងតំបន់ដីសើមនៃទន្លេមេគង្គ (Mekong) ព្រៃឈើ ភ្នំ ឆ្នេរសមុទ្រ ព្រៃកោងកាង កោះ និងរូងភ្នំ គាំទ្រដល់ប្រភេទសត្វ និងដំណើរការធម្មជាតិ ដូចជាវដ្តទឹក ជម្រក និងជលផល។ ក្នុងឆ្នាំ 2024 ក្រសួងបរិស្ថាន (Ministry of Environment) បានរាយការណ៍ថា មានតំបន់ការពារចំនួន 76 ដែលគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃដីជាង 7 លានហិកតារ ឬប្រហែល 40% នៃផ្ទៃដីកម្ពុជា។ ចំនួនសរុបអាចខុសគ្នា អាស្រ័យលើប្រភេទតំបន់ និងឆ្នាំរាយការណ៍។ តំបន់ការពារគឺជាកន្លែងដែលគ្រប់គ្រងតាមវិធានអភិរក្សពិសេស ប៉ុន្តែការការពារធម្មជាតិក៏ពាក់ព័ន្ធនឹងជលផល ការគ្រប់គ្រងសហគមន៍ ការស្រាវជ្រាវ ការកម្សាន្ត និងជម្លោះអំពីការប្រើប្រាស់ដី និងធនធានផងដែរ។ បរិស្ថានជុំវិញប្រចាំថ្ងៃពាក់ព័ន្ធនឹងសេវា និងលក្ខខណ្ឌរាងកាយដែលមនុស្សជួបប្រទះ រួមមានភាពមានទឹក និងគុណភាពទឹក អនាម័យ ប្រព័ន្ធបង្ហូរទឹក ផ្លូវ ខ្យល់ ការគ្រប់គ្រងសំឡេង តំបន់បៃតង សេវាសុវត្ថិភាព និងឱកាសចូលរួមជាសាធារណៈ។ រដ្ឋបាលមូលដ្ឋាន និងក្រសួងតាមវិស័យចែករំលែកការទទួលខុសត្រូវលើបញ្ហាទាំងនេះ។ កម្ពុជាមិនមានប្រព័ន្ធជាតិមួយដែលធានាថា បរិស្ថានជុំវិញ ឬគុណភាពសេវាមានលក្ខណៈដូចគ្នានៅគ្រប់ទីកន្លែងទេ។ ដូច្នេះ លក្ខខណ្ឌ និងស្ថាប័នដែលទទួលខុសត្រូវអាចខុសគ្នារវាងភ្នំពេញ ទីប្រជុំជនតូចៗ សហគមន៍ជនបទ និងខេត្តនានា។ ដូច្នេះ ការវាយតម្លៃច្បាស់លាស់គួរបែងចែកឱ្យដាច់រវាងការខូចខាតដល់តំបន់ធម្មជាតិ និងបញ្ហាជាមួយសេវាទីក្រុង ឬសេវាសហគមន៍ បន្ទាប់មកកំណត់រដ្ឋបាលមូលដ្ឋាន ឬអាជ្ញាធរតាមវិស័យដែលពាក់ព័ន្ធ។