ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်တွင် ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်တစ်ရပ်ရှိပြီး ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးဥပဒေ (Disaster Management Act 2012)၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဆိုင်ရာ အမြဲတမ်းအမိန့်များ ၂၀၁၉ နှင့် ၂၀၂၁–၂၀၂၅ အမျိုးသားဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုအစီအစဉ်တို့အပေါ် အခြေခံသည်။ ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနနှင့် ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးဦးစီးဌာနတို့က ဤမူဘောင်ကို ညှိနှိုင်းသည်။ ခရိုင်အဆင့်တွင် ခရိုင်ကော်မရှင်နာ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်၌ ခရိုင်ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးကော်မတီက လုပ်ဆောင်သည်။ ဥပဇီလာအဆင့်တွင် မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိ (Upazila Nirbahi Officer) က ဦးဆောင်သည့် ဥပဇီလာဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးကော်မတီ ရှိသည်။ ပြည်ထောင်စုနှင့် ရပ်ကွက်ကော်မတီများက ဒေသန္တရလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်သည်။ လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်မှုသည် အချို့ဒေသနှင့် အဖွဲ့အစည်းများတွင် အခြားနေရာများထက် ပိုမိုကောင်းမွန်နိုင်သည်။ နိုင်ငံအတွက် အထူးသက်ဆိုင်သည့် ဘေးအန္တရာယ်များမှာ မုတ်သုံရေကြီးမှု၊ ရုတ်တရက်ရေကြီးမှု၊ ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်း၊ မုန်တိုင်းဒီရေတက်မှုနှင့် ကမ်းရိုးတန်းရေကြီးမှု၊ မြစ်ကမ်းပြိုမှုတို့ ဖြစ်သည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် မိုးလေဝသဌာန (BMD) က မိုးသည်းထန်စွာရွာခြင်း၊ ကာလ်ဘိုင်ရှာခီမုန်တိုင်း၊ အပူလှိုင်း၊ အအေးလှိုင်း၊ ငလျင်နှင့် ဆူနာမီတို့ကိုလည်း သတိပေးသည်။ ရုတ်တရက်ရေကြီးမှုသည် အရှေ့ပိုင်းနှင့် မြောက်ပိုင်းမြစ်ဒေသများကို အထူးသက်ရောက်သည်။ ဆိုင်ကလုန်းနှင့် မုန်တိုင်းဒီရေတက်မှုသည် ကမ်းရိုးတန်း၊ ကျွန်းများနှင့် မြစ်ကျွန်းများကို အဓိကခြိမ်းခြောက်သည်။ တောင်ကုန်းဒေသများတွင် မြေပြိုမှုဖြစ်ပွားပြီး အနောက်မြောက်ပိုင်းနှင့် ဘာရင်ဒ်ဒေသတို့တွင် မိုးခေါင်မှုနှင့် အပူပိုမိုအရေးပါနိုင်သည်။ ငလျင်သည် ရှားပါးသော်လည်း အထူးသဖြင့် ဒါကာ၊ ဆီလ်ဟက်နှင့် လူနေသိပ်သည်းသောမြို့များတွင် ပြင်းထန်သည့်အန္တရာယ်ဖြစ်သည်။ မီးလောင်မှုနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းဆိုင်ရာဖြစ်ရပ်များ၏ အဓိကကိစ္စမှာ ရာဇဝတ်မှု သို့မဟုတ် ဆေးကုသမှုမဟုတ်ဘဲ အန္တရာယ်ကာကွယ်ရေးဖြစ်ပါက ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ပါဝင်သည်။ ရာသီဥတုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအတွက် အတည်မပြုထားသော လူမှုကွန်ရက်စာများထက် BMD၊ ရေကြီးမှုခန့်မှန်းခြင်းနှင့် သတိပေးရေးစင်တာ (FFWC)၊ ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးဦးစီးဌာနတို့ကို ပိုမိုယုံကြည်နိုင်သည်။ BMD သည် ရာသီဥတု၊ ပင်လယ်၊ မြစ်ဆိပ်ကမ်း၊ မိုးသည်းထန်မှု၊ ကာလ်ဘိုင်ရှာခီ၊ အပူ၊ ဆိုင်ကလုန်း၊ ငလျင်နှင့် ဆူနာမီသတိပေးချက်များအပါအဝင် အချက်အလက်ထုတ်ပြန်သည်။ FFWC က ရေမျက်နှာပြင်၊ မိုးရေချိန်နှင့် ရေကြီးမှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ ပေးသည်။ DDM-AWARE အန္တရာယ်၊ ခိုလှုံရာ၊ လမ်းနှင့် လေ့လာတွေ့ရှိချက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်စနစ်က ရရှိနိုင်သောအချက်အလက်များကို စုစည်းထားသည်။ အခမဲ့ IVR နံပါတ် 1090 တွင် မီနူး ၁ က ပင်လယ်ရေကြောင်းအချက်အလက်၊ ၂ က မြစ်ဆိပ်ကမ်းအချက်အလက်၊ ၃ က နေ့စဉ်မိုးလေဝသ၊ ၄ က ဆိုင်ကလုန်းအချက်အလက်၊ ၅ က ရေကြီးမှု သို့မဟုတ် မြစ်ရေအမြင့်အချက်အလက် ပေးသည်။ ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းဖြစ်စဉ်တွင် ဆိုင်ကလုန်းကြိုတင်ပြင်ဆင်ရေးအစီအစဉ် (Cyclone Preparedness Programme) သည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ကြက်ခြေနီအသင်းနှင့်အတူ သတိပေးချက်များ ဖြန့်ဝေသည်။ စေတနာ့ဝန်ထမ်းများသည် ရေဒီယို၊ အသံချဲ့စက်၊ အလံ၊ အသံချဲ့စက်တပ်ယာဉ်နှင့် လက်ကိုင်ဥဩတို့ကို အသုံးပြုသည်။ အချက်ပြ ၁ မှ ၃ သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရန်၊ ၄ သည် ဒေသတွင်းလှုပ်ရှားမှုစတင်ရန်၊ ၅ မှ ၇ သည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း၊ ၈ မှ ၁၀ သည် အလွန်အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ပိုမိုမြင့်သော အချက်ပြအဆင့်တွင် အန္တရာယ်ရှိဒေသနေပြည်သူများသည် နေအိမ်၊ သောက်ရေ၊ ကြာရှည်ခံအစားအစာများကို လုံခြုံစေပြီး သင့်လျော်သော ခိုလှုံရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသင့်သည်။ CPP သည် သတိပေးခြင်း၊ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ ရှာဖွေကယ်ဆယ်ခြင်း၊ ရှေးဦးသူနာပြုခြင်း၊ ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းများတွင်လည်း ကူညီသည်။ အိမ်ထောင်စုတစ်ခုစီသည် အရေးပေါ်အစီအစဉ်၊ အနီးဆုံး ဆိုင်ကလုန်းခိုလှုံရာ၊ ရေကြီးမှုခိုလှုံရာ သို့မဟုတ် မြှင့်တင်ထားသော ဘေးအန္တရာယ်ခိုလှုံရာ (Disaster Killa) နှင့် ထိုနေရာသို့ သွားရန် လုံခြုံသောလမ်းကြောင်းကို သိထားသင့်သည်။ DDM က ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် မြေပုံများနှင့် ဒေတာဘေ့စ်များ ပေးသော်လည်း ခိုလှုံရာ၏ တည်နေရာ၊ လူဆံ့နိုင်မှုနှင့် ဖွင့်ထားသည့်အခြေအနေ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ ရေစိုမခံအောင်ကာထားသော ကိုယ်ရေးအထောက်အထားနှင့် စာရွက်စာတမ်းများ၊ သောက်ရေ၊ အခြောက်အစားအစာ၊ ဓာတ်မီး၊ အားသွင်းထားသော power bank ပါဖုန်း၊ လိုအပ်သောဆေးဝါးများ၊ ကလေးငယ်၊ သက်ကြီးရွယ်အိုနှင့် မသန်စွမ်းသူများအတွက် ပစ္စည်းများကို လက်လှမ်းမီသည့် အိတ်တစ်လုံးတွင် ထည့်ထားပါ။ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ရေကြီးရေအမြင့်ထက် မြှင့်ထားပြီး ခေါင်မိုးနှင့် လှေများကို လုံခြုံစေကာ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များကို အချိန်မီကာကွယ်ပါ။ စီးဆင်းနေသော ရေကြီးရေကို ခြေလျင် သို့မဟုတ် ယာဉ်ဖြင့် မဖြတ်ပါနှင့်။ ငလျင်ဖြစ်ချိန်တွင် Drop, Cover and Hold On စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာပြီးနောက် ထပ်ဆင့်လှုပ်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးနေသော ဓာတ်ငွေ့၊ လျှပ်စစ်၊ ရေပိုက်လိုင်းများကို သတိပြုပါ။ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းအတွင်း အဆောက်အအုံများက အကာအကွယ်ပေးပြီး ရေပြင်ကျယ်နှင့် တစ်ပင်တည်းရှိသော သစ်ပင်များကို ရှောင်ပါ။ အခြေအနေအလိုက် ခရိုင်၊ ဥပဇီလာ၊ ပြည်ထောင်စု သို့မဟုတ် ရပ်ကွက်ကော်မတီ၊ ခရိုင်ကော်မရှင်နာ၊ Upazila Nirbahi Officer၊ CPP၊ ရဲ၊ မီးသတ်ဝန်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် ကမ်းခြေစောင့်တပ်တို့က ရွှေ့ပြောင်းမှုကို အမိန့်ပေး သို့မဟုတ် ကူညီသည်။ ခိုလှုံရာများကို ပထဝီအနေအထားနှင့် ဘေးအန္တရာယ်အမျိုးအစားအလိုက် မတူညီစွာ ဖြန့်ထားသည်။ DDM မြေပုံများတွင် ဆိုင်ကလုန်းခိုလှုံရာ၊ ရေကြီးမှုခိုလှုံရာနှင့် Disaster Killa တို့ကို ခွဲခြားဖော်ပြသည်။ တစ်နိုင်ငံလုံးသုံး ကြိုတင်စာရင်းသွင်းမှုလုပ်ငန်းစဉ်၊ စံအခကြေးငွေ သို့မဟုတ် တစ်ဦးချင်းမဖြစ်မနေမှတ်ပုံတင်မှု ရှိကြောင်း မှတ်တမ်းမရှိပါ။ သက်ဆိုင်ရာညွှန်ကြားချက်များအရ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် ခိုလှုံရာတွင် အမျိုးသမီးနှင့်ကလေးများ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ မသန်စွမ်းသူများနှင့် နေရပ်စွန့်ခွာရသည့် အိမ်ထောင်စုများကို အထူးကာကွယ်ပြီး ဦးစားပေးရမည်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးနှင့် ဝင်ရောက်ခွင့်ကို ဒေသအလိုက် စီစဉ်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် တူညီမည်မဟုတ်ပါ။ အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် 999 သည် ရဲ၊ မီးသတ်နှင့် မြို့ပြကာကွယ်ရေးဝန်ဆောင်မှု၊ ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် သတင်းအချက်အလက်အကူအညီအတွက် အချိန်မရွေးခေါ်နိုင်သည့် အခမဲ့နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာနံပါတ်ဖြစ်သည်။ DDM က Disaster Helpline 1090 နှင့် မီးသတ်နှင့် မြို့ပြကာကွယ်ရေးဝန်ဆောင်မှု 16163 ကိုလည်း စာရင်းပြုထားသည်။ အစိုးရပေါ်တယ်တစ်ခုတွင် မီးသတ်နှင့် မြို့ပြကာကွယ်ရေးဝန်ဆောင်မှုအတွက် 102 ကိုလည်း ဖော်ပြထားသဖြင့် လက်ရှိဒေသတွင်း အတည်ပြုထားသည့်နံပါတ်ကို အသုံးပြုပါ။ ပင်လယ်နှင့် ကမ်းရိုးတန်းအရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ကမ်းခြေစောင့်တပ်ကို 16111 မှ ဆက်သွယ်နိုင်သည်။ ဖုန်းခေါ်သူများသည် တည်နေရာ၊ ဘေးအန္တရာယ်၊ ပိတ်မိနေသူ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရသူနှင့် ဝင်ရောက်နိုင်သည့်လမ်းကြောင်းကို ပြောပြသင့်သည်။ ရေကြီးမှု၊ မီးလောင်မှု သို့မဟုတ် ရှာဖွေရေးနေရာများတွင် ကိုယ်တိုင်ကယ်ဆယ်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းက လူပိုမိုအန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ DDM နှင့် ဒေသခံကော်မတီများက အကူအညီကို ညှိနှိုင်းသည်။ မီးသတ်နှင့် မြို့ပြကာကွယ်ရေးဝန်ဆောင်မှုက မီးငြှိမ်းသတ်ခြင်းနှင့် ကယ်ဆယ်ခြင်း၊ ရဲက လုံခြုံရေးနှင့် ယာဉ်ကြောစီမံမှု၊ ကမ်းခြေစောင့်တပ်က ပင်လယ်နှင့် ကမ်းရိုးတန်းလုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူသည်။ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ကြက်ခြေနီအသင်းနှင့် CPP တို့က ဖြစ်ရပ်အလိုက် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ ရေ၊ အစားအစာ၊ ခိုလှုံရာ၊ တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးနှင့် အခြေခံဆေးကုသမှုတို့တွင် ကူညီသည်။ သန့်ရှင်းသောသောက်ရေ၊ ပျက်စီးသော အရေးပေါ်ရေတွင်းများ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု၊ ဆုံးရှုံးမှု၊ အထူးထိခိုက်လွယ်သော အိမ်ထောင်စုများကို လျင်မြန်စွာ မှတ်တမ်းတင်ခြင်းတို့သည် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်။ အစိုးရအကူအညီကို ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊ DDM၊ ခရိုင်ကော်မရှင်နာ၊ ခရိုင်ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ပြန်လည်နေရာချထားရေးအရာရှိ၊ စီမံကိန်းအကောင်အထည်ဖော်ရေးအရာရှိနှင့် ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးတို့မှတစ်ဆင့် ဖြန့်ဝေနိုင်သည်။ ဖြစ်ရပ်နှင့် အတည်ပြုချက်အပေါ်မူတည်၍ အစားအစာ သို့မဟုတ် ငွေကြေးအကူအညီ၊ ဆန်၊ သွပ်ပြား၊ အိမ်ဆောက်ရန်ထောက်ပံ့ငွေ၊ စောင်၊ အခြောက်အစားအစာ၊ ကလေးနှင့် မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်အစားအစာတို့ ရရှိနိုင်သည်။ အစားအစာအကူအညီအစီအစဉ် (VGF) က အုပ်ချုပ်ရေးလိုအပ်ချက်အရ အစားအစာပေးနိုင်သည်။ အလုပ်နှင့်ချိတ်ဆက်သည့် အကူအညီအစီအစဉ် (KABIKHA) နှင့် အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့်ချိတ်ဆက်သည့် အကူအညီအစီအစဉ် (KABITA) တို့သည် အကူအညီအချို့ကို အလုပ် သို့မဟုတ် အခြေခံအဆောက်အအုံစီမံကိန်းများနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။ ရရှိနိုင်မှုသည် ထိခိုက်မှု၊ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအစီရင်ခံစာများ၊ ဒေသစာရင်းများနှင့် အရင်းအမြစ်များအပေါ် မူတည်သည်။ အလိုအလျောက်ငွေကြေး၊ ခိုလှုံရာ၊ လျော်ကြေး သို့မဟုတ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေး ရပိုင်ခွင့်တစ်နိုင်ငံလုံးရှိကြောင်း မှတ်တမ်းမရှိပါ။ ဝန်ကြီးဌာန Citizen’s Charter တွင် အဖွဲ့အစည်းထောက်ပံ့ငွေအတွက် အများဆုံး အလုပ်ဖွင့်ရက် ၁၀ ရက်၊ ကယ်ဆယ်ရေးငွေ သို့မဟုတ် ဆန် စီမံဆောင်ရွက်ရန် ၃ အလုပ်ဖွင့်ရက်၊ အလုပ်နှင့်/သို့မဟုတ် အခြေခံအဆောက်အအုံအစီအစဉ်များအတွက် ၇ အလုပ်ဖွင့်ရက် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဤကာလများသည် ရန်ပုံငွေခွဲဝေမှု လုပ်ငန်းစဉ်ပစ်မှတ်များသာဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်စုတိုင်း အာမခံရရှိမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသည် ပျက်စီးမှု၊ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် လိုအပ်ချက်အကဲဖြတ်ခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး အရေးပေါ်အကူအညီ၊ ပြုပြင်ခြင်း၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ အစီအစဉ်အလိုက် အိမ်များ၊ အရေးပေါ်ရေတွင်းများ၊ လမ်းများ၊ ရေမြောင်းတံတားများ၊ တံတားများနှင့် ကာကွယ်ရေးအဆောက်အအုံများကို ပြုပြင် သို့မဟုတ် တည်ဆောက်နိုင်သည်။ စီမံကိန်းတွင် ခံနိုင်ရည်ရှိသော ပြန်လည်တည်ဆောက်မှုနှင့် ဘေးအန္တရာယ်ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုကို ထည့်သွင်းသင့်သည်။ လုပ်ငန်းအရှိန်သည် ပျက်စီးမှုပမာဏ၊ ဝင်ရောက်နိုင်မှု၊ ရန်ပုံငွေခွဲဝေမှုနှင့် ရာသီတို့အပေါ် မူတည်သည်။ အထူးထိခိုက်လွယ်သည့် အုပ်စုများအတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာလူမှုရေးအကူအညီ ပေးနိုင်သော်လည်း အဓိကဦးတည်ချက်ကို ဆေးကုသမှုဘက်သို့ မပြောင်းစေရပါ။ တိုင်ကြားမှုများကို ခရိုင်ကော်မရှင်နာ၊ Upazila Nirbahi Officer၊ အစိုးရနံပါတ် 333 သို့မဟုတ် တရားဝင်တိုင်ကြားမှုစနစ်မှတစ်ဆင့် တင်ပြနိုင်သည်။ သတိပေးချက်နှင့် အကူအညီများကို မတားဆီးပါနှင့်၊ တည်နေရာကို မှန်ကန်စွာတင်ပြပြီး ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ဖြန့်ဝေမှုလမ်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းထားပါ။
ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ
ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်တွင် ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှု၌ ရေကြီးမှု၊ ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်း၊ မုန်တိုင်းဒီရေတက်မှု၊ မြစ်ကမ်းပြိုမှု၊ မြေပြိုမှု၊ ငလျင်၊ မိုးကြိုးပစ်မှုနှင့် အခြားအရေးပေါ်အခြေအနေကြီးများ ပါဝင်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်အလိုက် တာဝန်ရှိအဖွဲ့များတွင် ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးနှင့် ကယ်ဆယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊ ဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးဦးစီးဌာန၊ ဒေသန္တရဘေးအန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲရေးကော်မတီများ၊ မိုးလေဝသဌာန BMD နှင့် ရေကြီးမှုသတိပေးစင်တာ FFWC တို့ ပါဝင်သည်။ တရားဝင်သတိပေးချက်များ၊ ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော ရွှေ့ပြောင်းမှုနှင့် လက်လှမ်းမီသော အရေးပေါ်အကူအညီတို့က အန္တရာယ်ကို လျှော့ချပေးသည်။ အကူအညီနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးသည် ထိခိုက်ပျက်စီးမှု၊ နေရာနှင့် ရရှိနိုင်သော အစိုးရအရင်းအမြစ်များအပေါ် မူတည်သည်။
Tip
သင့်နေရာအတွက် အမှန်တကယ်ဖြစ်နိုင်သော ဘေးအန္တရာယ်အလိုက် ပြင်ဆင်ပါ။ ကမ်းရိုးတန်းတွင် ဆိုင်ကလုန်းနှင့် မုန်တိုင်းဒီရေတက်မှု၊ မြစ်အနီးတွင် ရေကြီးမှုနှင့် ကမ်းပြိုမှု၊ တောင်ကုန်းတွင် မြေပြိုမှု၊ လူနေသိပ်သည်းသောမြို့များတွင် ငလျင်နှင့် မီးလောင်မှုတို့ကို ဦးစားပေးပါ။ သွားရောက်နိုင်သည့် ခိုလှုံရာ၊ တရားဝင်သတိပေးချက်၊ အသင့်ထုပ်ပိုးထားသော အရေးပေါ်အိတ်နှင့် ရွှေ့ပြောင်းမှုစည်းမျဉ်းများ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ပျက်စီးမှုဖြစ်ပြီးနောက် အကူအညီငွေ အလိုအလျောက်ရမည်ဟု မယူဆပါနှင့်။ ပျက်စီးမှုကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးထံ တင်ပြပါ။

