Avusturya'da kişileri bir iş ilişkisi kapsamında çalıştıran kişi, işveren ya da işveren (Dienstgeber) olarak kabul edilir. İşverenler işletmenin çerçevesini belirler, görevleri dağıtır ve usulüne uygun istihdamdan sorumludur. İşverenler çok farklı şekillerde örgütlenebilir. Bunlar arasında küçük işletmeler, büyük şirketler, kâr amacı gütmeyen kuruluşlar, kamu kurumları ve belirli durumlarda özel haneler bulunur. İstihdam başlamadan önce görev, iş yeri, çalışma süresi, ücret ve diğer koşullar genellikle belirlenir. Birçok iş ilişkisi için toplu iş sözleşmesi (Kollektivvertrag), kişisel anlaşmayı bağlayıcı asgari koşullarla tamamlar. İşveren çalışanları doğru şekilde kaydettirmeli, ücret hesaplamasını yapmalı ve öngörülen kesinti ve prim işlemlerini yürütmelidir. Çalışanlar anlaşılır bordrolar ve iş ilişkileri hakkında gerekli bilgileri almalıdır. Gözetme yükümlülüğü, güvenli ve sağlık açısından uygun çalışma koşullarını kapsar. İşverenler tehlikeleri değerlendirmeli, koruyucu önlemleri organize etmeli ve çalışanları güvenli davranış konusunda anlaşılır biçimde bilgilendirmelidir. İşverenler, kararlaştırılan ve hukuken izin verilen çerçevede talimat verme yetkisine sahiptir. Bu yetki işin düzenlenmesine izin verir, ancak keyfi, ayrımcı veya tehlikeli muameleyi meşru kılmaz. İşletmelerde çalışanların çıkarlarını bir işyeri konseyi (Betriebsrat) temsil edebilir. Bunun yanında işveren ve çalışanların çıkarlarını temsil eden kuruluşlar, toplu iş sözleşmeleri ve genel çalışma koşullarında önemli rol oynar. İyi işverenler güvenilir işleyiş, gelişim fırsatları ve saygılı bir ortam sağlar. Aynı zamanda ekonomik hedefleri, personel ihtiyacını ve koruma çıkarlarını dengede tutmalıdır.
İşverenler Avusturya'da
Avusturya'da bir işveren insanları çalıştırır, çalışmalarını düzenler ve karşılığında ücret veya maaş öder. İşveren bir şirket, dernek, kamu kurumu veya özel kişi olabilir. Bu rol, ekonomik kararların yanı sıra çalışanlara karşı açık yükümlülükleri de kapsar.
Tip
Çalışanlar yasal işvereninin kim olduğunu ve doğrudan irtibat kişisinin kim olduğunu bilmelidir. Bağlayıcı anlaşmalar, özellikle görevler, çalışma süresi ve ücret konusunda, izlenebilir şekilde yazılı hale getirilmelidir. Sorunlar somut biçimde tanımlanıp işyerinde öngörülen kanaldan bildirildiğinde çoğu zaman daha erken çözülebilir.