حکومت در ارمنستان

نام رسمی این کشور جمهوری ارمنستان، یا نام رسمی ارمنی جمهوری ارمنستان (Hayastani Hanrapetutyun)، است. ارمنستان کشوری یکپارچه است؛ بنابراین ایالت‌های مستقل یا استان‌هایی با قانون اساسی ویژه خود ندارد. قانون اساسی چارچوب اساسی قدرت عمومی است. این قانون نهادهای دولتی، حقوق بنیادین و حدودی را که مقامات باید در آن عمل کنند، تعیین می‌کند. ارمنستان جمهوری پارلمانی است. مجلس ملی، که با نام مجلس ملی (Azgayin Zhoghov) نیز شناخته می‌شود، پارلمان تک‌مجلسی کشور است و قوانین را تصویب می‌کند، بودجه دولتی را تأیید می‌کند و بر دولت نظارت دارد. نخست‌وزیر رهبری دولت را بر عهده دارد و چهره اصلی قدرت اجرایی است. وزارتخانه‌ها و دیگر نهادهای دولتی قوانین و برنامه‌های سیاسی را به اداره امور، خدمات عمومی و سیاست ملی تبدیل می‌کنند. رئیس‌جمهور رئیس کشور است، اما معمولاً نقشی محدودتر از نخست‌وزیر دارد. این مقام نماینده تداوم کشور است، وظایف قانون اساسی را انجام می‌دهد و سیاست روزمره دولت را اداره نمی‌کند. دادگاه‌ها قدرت قضایی را اعمال می‌کنند و بر اساس قانون اساسی و قوانین به پرونده‌ها رسیدگی می‌کنند. نظارت قانون اساسی نقش ویژه‌ای دارد، زیرا بررسی می‌کند که آیا قوانین یا تصمیم‌های رسمی با قانون اساسی مطابقت دارند یا نه. ارمنستان به تقسیمات اداریِ موسوم به استان‌ها (marzer) تقسیم شده است، در حالی که ایروان ترتیبی ویژه به‌عنوان پایتخت دارد. این مناطق تقسیمات اداری‌اند، نه ایالت‌های جداگانه. خودگردانی محلی از طریق جوامع انجام می‌شود که به آن‌ها جوامع محلی (hamaynkner) گفته می‌شود. شوراهای جامعه و رهبران محلی در حدود اختیارات تعیین‌شده در قانون ملی، به موضوعاتی مانند برنامه‌ریزی محلی، اموال شهرداری، خدمات محله و بودجه‌های جامعه رسیدگی می‌کنند. در عمل، نهاد مسئول به نوع مشکل بستگی دارد. وزارتخانه سیاست ملی را مدیریت می‌کند، شهرداری بسیاری از خدمات محلی را ارائه می‌دهد، پارلمان قوانین را تغییر می‌دهد و دادگاه به اختلافات حقوقی رسیدگی می‌کند، نه به درخواست‌های عمومی برای خدمات.