خانواده در ارمنستان

واژهٔ ارمنی برای خانواده (yntanik) است. در ارمنستان، خانواده می‌تواند هم به افرادی که در یک خانه زندگی می‌کنند و هم به حلقه‌ای بسیار گسترده‌تر از خویشاوندان اشاره کند. والدین و فرزندان هستهٔ بسیاری از خانواده‌ها را تشکیل می‌دهند. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها نیز ممکن است در نزدیکی خانواده زندگی کنند، در مراقبت از کودکان سهیم شوند، سنت‌ها را منتقل کنند یا در تصمیم‌های روزمره کمک کنند. خویشاوندان گسترده اغلب در سراسر زندگی اهمیت خود را حفظ می‌کنند. عمه‌ها، خاله‌ها، عموها، دایی‌ها، دخترعموها، پسرعموها، خویشاوندان سببی و پدرخوانده‌ها و مادرخوانده‌ها ممکن است در جشن‌ها شرکت کنند، مشاوره بدهند و هنگام بیماری یا دشواری مالی کمک کنند. احترام به والدین و خویشاوندان مسن‌تر به‌طور گسترده ارزشمند دانسته می‌شود. ممکن است از جوان‌ترها انتظار برود با دقت گوش دهند، مرتب دیدار کنند و سالمندان را در رویدادهای مهم خانوادگی سهیم کنند. مهمان‌نوازی بخش آشکاری از زندگی خانوادگی است. معمولاً به مهمانان غذا، نوشیدنی و گفت‌وگو پیشنهاد می‌شود و تولدها، عروسی‌ها، مناسبت‌های مذهبی و وعده‌های غذایی مربوط به تعطیلات، خویشاوندان را گرد هم می‌آورند. اعضای خانواده ممکن است آموزش، کار، ازدواج، مسکن و مسئولیت‌های مراقبتی را دغدغه‌هایی مشترک بدانند. این موضوع می‌تواند حمایت زیادی فراهم کند، اما ممکن است باعث شود انتخاب‌های شخصی کمتر خصوصی به نظر برسند. مهاجرت خانواده‌های زیادی را به وجود آورده است که اعضایشان در کشورهای مختلف زندگی می‌کنند. تماس‌های تلفنی، پیام‌ها، دیدارها، هدایا و کمک مالی می‌توانند ارتباط نزدیک را با وجود فاصله حفظ کنند. خانواده‌های ارمنی از نظر نسل، منطقه، دین، درآمد و دیدگاه شخصی با یکدیگر تفاوت دارند. خانواده‌های شهری ممکن است زندگی روزمره را متفاوت از خانواده‌های روستایی سازمان دهند و بزرگسالان جوان‌تر ممکن است مرزهای روشن‌تر یا نقش‌های برابرتر را ترجیح دهند. داشتن جایگاهی سالم در زندگی خانوادگی ارمنی با نشان دادن علاقه، وفاداری به وعده‌ها و گفت‌وگوی محترمانه شکل می‌گیرد. همچنین باید پذیرفت که محبت، حق فرد برای حریم خصوصی، امنیت و انتخاب‌های مستقل را از بین نمی‌برد.