Շարունակական կրթություն Հայաստանում

Շարունակական կրթությունը Հայաստանում մեծահասակներին հնարավորություն է տալիս սովորել նախնական դպրոցական, մասնագիտական կամ համալսարանական կրթությունն ավարտելուց հետո։ Այն կարող է կոչվել շարունակական կրթություն, մեծահասակների կրթություն, մասնագիտական զարգացում, որակավորման բարձրացում կամ վերաորակավորում։ Յուրաքանչյուր սովորողի համար մեկ ընդհանուր ուղի չկա։ Ուսուցումը կարող են տրամադրել մասնագիտական դպրոցներն ու քոլեջները, համալսարանները, գործատուները, մասնավոր կենտրոնները, մասնագիտական միավորումները, համայնքային կազմակերպությունները կամ առցանց հարթակները։ Կարճ դասընթացները կենտրոնանում են սահմանափակ հմտության վրա, օրինակ՝ համակարգչից օգտվելու, հաշվապահական ծրագրերի, լեզուների, վաճառքի, դիզայնի, սննդի պատրաստման, տեխնիկական աշխատանքի կամ աշխատավայրի անվտանգության վրա։ Ավելի երկար վերաորակավորման ծրագրերը կարող են սովորողին պատրաստել էապես այլ պաշտոնի համար։ Գործատուի կողմից կազմակերպվող ուսուցումը կարող է ներառել վերահսկվող գործնական աշխատանք, մենթորություն, ներքին դասընթացներ և իրական առաջադրանքներ կատարելիս սովորելը։ Այն հատկապես օգտակար է, երբ բովանդակությունը համապատասխանում է աշխատավայրում օգտագործվող գործիքներին ու գործընթացներին։ Պաշտոնական ծրագրերը կարող են հանգեցնել պաշտոնապես ճանաչված որակավորման կամ դրա մի մասի ձեռքբերմանը։ Ոչ պաշտոնական դասընթացները կարող են տրամադրել ուսուցում կազմակերպողի վկայական, իսկ ոչ ֆորմալ ուսուցումը կարող է հմտություններ տալ առանց որևէ վկայականի։ Վկայականը և ճանաչված որակավորումը ինքնաբերաբար նույնը չեն։ Գրանցվելուց առաջ սովորողները պետք է հարցնեն, թե ով է ճանաչում արդյունքը, ինչ գնահատում է պահանջվում, և արդյոք դասընթացը թույլ է տալիս իրականացնել նշված մասնագիտական գործունեությունը։ Լավ ուսուցումը համատեղում է հստակ ուսումնառության արդյունքներ, կարողունակ դասավանդողներ, իրատեսական գործնական աշխատանք, հետադարձ կապ և կարողունակությունը ցուցադրելու եղանակ։ Միայն դասընթացի տևողությունը որակը չի ապացուցում։ Վերապատրաստումը կարող է օգնել մարդկանց հարմարվել տեխնոլոգիային, բարելավել լեզվական կամ բիզնես հմտությունները, վերադառնալ աշխատանքի կամ փոխել մասնագիտությունը։ Դրա սահմանափակումներն են դասընթացների անհավասար որակը, գործատուների կողմից թույլ ճանաչումը, անբավարար գործնական աշխատանքը և այն խոստումները, որոնք գերազանցում են աշխատանքի իրատեսական հնարավորությունները։ Լավագույն առաջին քայլը գործնական արդյունքը սահմանելն է։ Այն սովորողը, ով կարող է ձևակերպել թիրախային առաջադրանքը կամ աշխատանքը, կարող է ավելի ճշգրիտ համեմատել դասընթացները և խուսափել կապ չունեցող բովանդակության համար վճարելուց։